نقش آموزش چندفرهنگی در توسعه مهارت های حل تعارض در میان دانش آموزان ابتدایی

هدف این مقاله مروری، تحلیل و تبیین نقش محوری آموزش چندفرهنگی در توسعه و تقویت مهارت های حل تعارض در میان دانش آموزان مقطع ابتدایی است. در جهان امروز، مدارس به طور فزاینده ای به محیط های چندفرهنگی تبدیل شده اند که این تنوع، ضمن ایجاد فرصت های غنی یادگیری، چالش هایی را نیز در زمینه تعاملات بین فردی و بروز تعارضات هویتی و فرهنگی به همراه دارد. رویکردهای سنتی حل تعارض، که اغلب ریشه های فرهنگی تعارضات را نادیده می گیرند، در این بافتارها کارایی لازم را ندارند. این مقاله با مرور نظام مند ادبیات نظری و پژوهشی، استدلال می کند که آموزش چندفرهنگی یک رویکرد آموزشی صرف نیست، بلکه بستری اساسی برای ایجاد پیش نیازهای روان شناختی و اجتماعی حل تعارض، مانند همدلی، کاهش پیش داوری، تفکر انتقادی و مهارت های ارتباط بین فرهنگی است. یافته های این مرور نشان می دهد که برنامه های آموزش چندفرهنگی با ارتقای درک متقابل و احترام به تفاوت ها، به طور مستقیم بر توانایی دانش آموزان برای استفاده موثر از استراتژی های حل تعارض سازنده، مانند مذاکره و میانجی گری، تاثیر می گذارد. در نهایت، این مقاله نتیجه می گیرد که ادغام اصول آموزش چندفرهنگی در برنامه های درسی و استراتژی های مدیریت کلاس، برای پرورش نسلی که قادر به حل مسالمت آمیز تعارضات در جامعه ای متنوع باشد، یک ضرورت آموزشی و اجتماعی است. این امر مستلزم بازنگری در برنامه های تربیت معلم و اتخاذ رویکردهای کل نگر در سطح مدرسه است.

کلیدواژه ها:

آموزش چندفرهنگی ، مهارت های حل تعارض ، دانش آموزان ابتدایی ، تنوع فرهنگی ، مدیریت تعارض