نقش یادگیری مبتنی بر وب در توسعه مهارت های خودتنظیمی و یادگیری فردی دانش آموزان

هدف این مقاله مروری، تحلیل و تبیین نقش یادگیری مبتنی بر وب در توسعه مهارت های خودتنظیمی و یادگیری فردی دانش آموزان است. در عصر دیجیتال، پارادایم های آموزشی به سرعت در حال تغییر هستند و یادگیری مبتنی بر وب به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی این تحول، پتانسیل بالایی برای شخصی سازی فرآیند آموزش و توانمندسازی دانش آموزان نشان داده است. این پژوهش با استفاده از روش مرور نظام مند ادبیات و تحلیل کیفی منابع، به بررسی چگونگی تاثیر محیط های یادگیری آنلاین بر سه مولفه اصلی یادگیری خودتنظیمی یعنی شناخت، فراشناخت و انگیزش می پردازد. همچنین، چالش ها و فرصت های پیش روی دانش آموزان و معلمان در استفاده از این ابزارها برای دستیابی به یادگیری فردی مورد واکاوی قرار می گیرد. محیط های مبتنی بر وب، با فراهم آوردن امکان دسترسی به منابع متنوع، بازخورد فوری و انعطاف پذیری در زمان و مکان، می توانند به دانش آموزان کمک کنند تا اهداف یادگیری خود را تنظیم، پیشرفت خود را پایش و راهبردهای یادگیری خود را متناسب با نیازهایشان تطبیق دهند. با این حال، مسائلی چون شکاف دیجیتال، نیاز به سواد فناورانه و اهمیت طراحی آموزشی مناسب در این محیط ها نیز مورد بحث قرار گرفته است. نتایج این مرور نشان می دهد که یادگیری مبتنی بر وب، در صورت طراحی و اجرای صحیح، می تواند به طور قابل توجهی استقلال یادگیری و عمق مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان را افزایش دهد و مسیر را برای تحقق یادگیری عمیق و مادام العمر هموار سازد. این مقاله بر اهمیت نقش معلم به عنوان تسهیل گر و راهنما در این فرآیند نوین آموزشی تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر وب ، یادگیری خودتنظیمی ، یادگیری فردی ، فناوری آموزشی ، انگیزش تحصیلی