الگوی یکپارچه مدیریت بحران های پیچیده (راهبردی برای ارتقای تاب آوری در مدیریت دولتی ایران)

هدف این پژوهش، طراحی الگوی یکپارچه ای برای مدیریت بحران های پیچیده به منظور ارتقای تاب آوری در مدیریت دولتی ایران است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش ترکیبی(کیفی-کمی) است. در مرحله کیفی، با ۲۵۰ نفر از مدیران ارشد، کارشناسان و نخبگان دانشگاهی مرتبط با حوزه مدیریت دولتی و بحران، مصاحبه های نیمه ساختاریافته به عمل آمد که نمونه گیری به صورت هدفمند و گلوله برفی انجام شد. داده های کیفی با استفاده از کدگذاری نظری و تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفتند. در فاز کمی، پرسشنامه ای محقق ساخته مبتنی بر یافته های کیفی، میان نمونه ای وسیع تر توزیع و داده ها با نرم افزار PLS و با به کارگیری تحلیل عاملی تاییدی مورد سنجش قرار گرفت. یافته ها منجر به طراحی الگویی با پنج مولفه اصلی شد: هوشمندی سازمانی، انعطاف پذیری نهادی، یکپارچگی سیستمی، ظرفیت سازی تاب آوری و پاسخگویی شفاف. ارزیابی نهایی مدل با شاخص های برازش(۹۴/۰=CFI، ۰۴۲/۰=RMSEA) نشان دهنده برازش مطلوب آن بود. این الگو می تواند به عنوان چارچوبی راهبردی برای بهبود مدیریت بحران در شرایط پیچیده مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی سیستمی ، تاب آوری سازمانی ، مدیریت بحران های چندلایه ، مدیریت دولتی ، هوشمندی سازمانی.