بررسی تاثیر سیستم ارزیابی عملکرد بر سطح بهره وری(مطالعه موردی: کارکنان شهرداری منطقه ۱۰ شیراز)

این پژوهش با هدف تحلیل رابطه میان سیستم ارزیابی عملکرد و بهره وری کارکنان شهرداری منطقه ۱۰ شیراز انجام شده است. با توجه به ویژگی های خاص جمعیتی، ساختاری و عملیاتی این منطقه که یکی از مناطق مهم شهری شیراز محسوب می شود، ضرورت شناخت عوامل موثر بر بهره وری کارکنان و بهبود روند مدیریت منابع انسانی این منطقه احساس می گردد. جامعه آماری تحقیق، متشکل از ۳۰۰ نفر از تمامی کارکنان اداری و عملیاتی منطقه است که بر اساس فرمول کوکران و با خطای ۵ درصد، نمونه ای شامل ۱۶۷ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده ها با استفاده از دو پرسشنامه استاندارد ارزیابی عملکرد (با مولفه های آموزش و توسعه، پاداش و انگیزش، بازخورد مدیران و شفافیت معیارها) و بهره وری (شاخص های کیفیت کار، سرعت انجام وظایف، تحقق اهداف، رضایت ذی نفعان) جمع آوری گردید و پس از تایید پایایی با ضریب آلفای کرونباخ ۰.۹۰ و ۰.۸۸ به ترتیب، تحلیل آن ها با نرم افزارهای SPSS و SmartPLS انجام شد. نتایج نشان داد که بین سیستم ارزیابی عملکرد و بهره وری کارکنان رابطه معنا داری وجود دارد (r=۰.۶۹, p<۰.۰۱).تحلیل رگرسیون چندمرحله ای نشان داد که مولفه بازخورد مدیران بیشترین تاثیر مثبت (β=۰.۴۳) بر بهره وری دارد، و پس از آن آموزش و توسعه و شفافیت معیارها به ترتیب با β=۰.۳۸ و β=۰.۲۹ تاثیر قابل توجهی دارند. یافته ها اهمیت بهبود فرآیندهای بازخورد و ارتقاء سطح آموزشی کارکنان را در جهت افزایش بهره وری موکد می نماید و پیشنهادهای کاربردی در این راستا ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

ارزیابی عملکرد ، بهره وری سازمانی ، منطقه شش شیراز ، مدیریت منابع انسانی