رابطه ی بین روابط عاطفی معلم و دانش آموز در تنظیم هیجان و تجربه ی غرقگی در کلاس درس

برای بهبود آموزش و یادگیری در کلاس درس، اکنون بیش از هر زمان دیگری، روان شناسان تربیتی و دیگر محققان آموزشی به توصیف موثر مولفه های مثبت لازم برای محیط های یادگیری از جمله کلاس های درس نیاز دارند. لذا پژوهش حاضر، به بررسی رابطه ی بین ارتباط عاطفی معلم و دانش آموز با تنظیم هیجان و تجربه ی غرقگی دانش آموزان در کلاس پرداخته است. نمونه شامل ۳۷۴ دانش آموز یکی از مدارس دولتی پسرانه ی شهر تهران در مقطع متوسطه ی اول که به صورت دردسترس انتخاب شده اند. ابزار مورداستفاده از نوع خودگزارشی بوده که بر اساس ابزارهای پیش ساخته، پرسشنامه ای شامل ۱۵سوال در زمینه ی متغیرهای رابطه ی عاطفی معلم و دانش آموز، تنظیم هیجان و تجربه ی غرقگی در کلاس طراحی شد و سپس برای آزمون اعتبار این ابزار، تحلیل عاملی تاییدی انجام شد که بالای ۷ بود و بنابراین نتیجه گرفته شد که آزمون دارای اعتبار پژوهشی است . به منظور تجزیه و تحلیل رابطه ی بین معلم و دانش آموز، تنظیم هیجان و غرقگی در کلاس، تحلیل پایایی انجام شد و همبستگی بین متغیرها (ضریب همبستگی محصول- لحظه پیرسون) مورد آزمون قرار گرفت. نتایج به دست آمده نشان داد که بین رابطه ی معلم و دانش آموز و تنظیم هیجان و غرقگی در کلاس و نیز بین تنظیم هیجان و غرقگی در کلاس رابطه ی مثبت معنی داری وجود دارد. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که تشکیل یک پیوند قوی بین معلم و دانش آموز مهم است، زیرا دانش آموزان می توانند با کنترل خوب هیجانات خود و غوطه ورشدن در محیط یادگیری، بهترین نتیجه را به دست آورند.