تحلیل تطبیقی اثربخشی سیستم های آموزشی هوشمند بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

این مقاله به تحلیل تطبیقی اثربخشی سیستم های آموزشی هوشمند بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می پردازد و با هدف تبیین ابعاد اثرگذاری این سامانه ها بر نتایج یادگیری، انگیزش و مشارکت تحصیلی طراحی شده است. تمرکز اصلی بر سازوکارهایی مانند شخصی سازی مسیر یادگیری، بازخورد لحظه ای و تحلیل رفتاری فراگیران است تا روشن شود در چه شرایطی استفاده از این فناوری ها به بهبود معنادار عملکرد درسی می انجامد. روش تحقیق به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است و با گردآوری نظام مند منابع، استخراج مفاهیم کلیدی و مقایسه دیدگاه ها چارچوبی برای سنجش اثربخشی ارائه می شود. یافته های مطالعه نشان می دهد پیاده سازی نظام مند شخصی سازی محتوا و بازخورد تطبیقی، به شرط توانمندسازی معلم، طراحی تکلیف کیفی و پشتیبانی فنی پایدار، با افزایش درگیری شناختی و خودتنظیمی، رشد پیشرفت تحصیلی را تقویت می کند. همچنین کیفیت اجرا، عدالت دسترسی، توسعه حرفه ای معلمان و تناسب فرهنگی محتوا، میانجی های تعیین کننده اثر هستند و می توانند ناهمگنی نتایج را توضیح دهند. در جمع بندی، تلفیق داده محوری با نقش فعال معلم و پایش مستمر، اثربخشی سیستم های هوشمند را افزایش می دهد و معیارهای انتخاب و ارزیابی دوره ای را برای مدارس پیشنهاد می کند. پیامدهای عملی شامل تدوین پروتکل استقرار، شاخص های پایش و نقشه راه بهبود مستمر در سطح مدرسه و منطقه آموزشی است.

کلیدواژه ها:

سیستم آموزشی هوشمند ، پیشرفت تحصیلی ، شخصی سازی یادگیری ، بازخورد تطبیقی ، انگیزش تحصیلی ، عدالت آموزشی