بررسی اثربخشی مدل بازخورد لحظه ای مبتنی بر بیومتریک بر خودتنظیمی شناختی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر به بررسی تاثیر استفاده از مدل بازخورد لحظه ای مبتنی بر بیومتریک بر خودتنظیمی شناختی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی پرداخته است. هدف این پژوهش، شناسایی قابلیت فناوری های بیومتریک در ارتقای یادگیری فعال، توجه، تمرکز و انگیزش دانش آموزان و فراهم کردن زمینه ای برای یادگیری شخصی سازی شده و هوشمند بود. در این مدل، داده های بیومتریک نظیر ضربان قلب، تغییرات پوست و فعالیت مغزی لحظه ای دانش آموزان جمع آوری شده و بر اساس آن، بازخوردهای آنی برای هدایت فعالیت های یادگیری ارائه شد. یافته ها نشان می دهد که دانش آموزانی که از این مدل استفاده کرده اند، در مقایسه با گروه کنترل، توانایی بالاتری در مدیریت خود، برنامه ریزی و نظارت بر فرآیند یادگیری و همچنین انگیزش تحصیلی، تمرکز و مشارکت فعال در کلاس از خود نشان دادند. بازخورد لحظه ای بیومتریک موجب شد که دانش آموزان رفتارهای یادگیری خود را به شکل موثر تنظیم کنند، از اشتباهات سریع تر آگاه شوند و با انگیزه بیشتری به انجام فعالیت ها بپردازند. نتایج این پژوهش بر اهمیت ادغام فناوری های نوین، علوم اعصاب تربیتی و روانشناسی یادگیری در محیط های آموزشی تاکید می کند و نشان می دهد که ارائه بازخوردهای آنی مبتنی بر داده های زیستی می تواند نقش موثری در بهبود کیفیت یادگیری، افزایش انگیزش و توسعه مهارت های خودتنظیمی شناختی دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

بازخورد لحظه ای ، بیومتریک ، خودتنظیمی شناختی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری شخصی سازی شده ، دانش آموزان ابتدایی