مقایسه تاثیر روش تدریس مشارکتی و روش تدریس فعال بر افزایش خلاقیت و عزت نفس دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف شناسایی میزان اثربخشی روش تدریس مشارکتی و فعال بر خلاقیت و عزت نفس دانش آموزان پسر انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش تحقیق از نوع طرح شبه آزمایشی پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل میباشد. جامعه هدف، دانش آموزان پسر پایه پنجم ابتدایی مدارس شهر سلمانشهر است که از بین آنان تعداد ۴۰ نفر با استفاده از نمو نه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه کنترل (۲۰) و آزمایش (۲۰) قرار گرفتند. در ادامه برای گردآوری داده های موردنیاز از آزمون خلاقیت تورنس و مقیاس سنجش کوپر اسمیت استفاده شد، برای تعیین روایی آنها از روایی محتوایی و برای به دست آوردن پایایی نیز از ضریب آلفای کرونباخ بهره گرفته شد، مقدار آن در پرسشنامه های مذکور به ترتیب ۹۰/۰ و ۸۵/۰ گردید. نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد استفاده که روش تدریس مشارکتی و روش تدریس فعال بر افزایش خلاقیت دانش آموزان موثر بوده است. همچنین استفاده باعث رشد عزت نفس فردی، خانوادگی، تحصیلی و اجتماعی فراگیران میشود. بنابراین این دو روش تدریس قادر هستند در کنار تاثیر بر افزایش خلاقیت دانش آموزان، باعث شکوفایی عزت نفس دانش آموزان در ابعاد مختلف شود

کلیدواژه ها:

روش تدریس مشارکتی ، روش تدریس فعال ، خلاقیت ، عزت نفس