تحلیل انتقادی تاثیر تربیت محیط زیستی آینده نگر بر شکل گیری هویت اکولوژیکی و رفتار پایدار در کودکان دوره ابتدایی

تربیت محیط زیستی آینده نگر به عنوان یکی از رویکردهای نوین و پیشرفته در علوم تربیتی، نقش بسیار مهمی در شکل گیری هویت اکولوژیکی و پرورش رفتارهای پایدار در کودکان دوره ابتدایی ایفا می کند. این نوع تربیت نه تنها بر انتقال دانش محیطی تمرکز دارد، بلکه با هدف توانمندسازی کودکان برای درک عمیق ارتباط خود با محیط زیست، تقویت مهارت های تفکر انتقادی، تصمیم گیری اخلاقی و حل مسئله محیط زیستی طراحی شده است.این پژوهش با رویکرد مروری و کتابخانه ای انجام شده و منابع آن شامل تحقیقات داخلی و بین المللی منتشر شده در پنج سال اخیر است. تحلیل یافته ها نشان می دهد که تربیت محیط زیستی آینده نگر می تواند آگاهی کودکان نسبت به مسائل زیست محیطی را افزایش دهد، نگرش مثبت نسبت به حفاظت از منابع طبیعی ایجاد کند و تمایل آنان به مشارکت فعال در فعالیت های محیط زیستی را تقویت نماید. همچنین، این رویکرد موجب تقویت حس مسئولیت پذیری، تعلق به طبیعت و نگرش اخلاقی نسبت به محیط زیست در کودکان می شود و به شکل موثری پایه های رفتارهای پایدار در زندگی روزمره آنان را مستحکم می کند.بررسی انتقادی منابع نشان می دهد که تربیت محیط زیستی موفق، فراتر از آموزش نظری و حفظ اطلاعات است و باید شامل تجربه های عملی، مشارکتی و خلاقانه باشد. برنامه های تربیت محیط زیستی آینده نگر با ارائه فعالیت های تعاملی، بازی های محیطی، پروژه های عملی و فرصت های تجربه مستقیم در طبیعت، کودکان را درگیر فرآیند یادگیری عمیق و فعال می کنند و امکان انتقال مفاهیم محیطی به رفتار واقعی را فراهم می سازند.یکی دیگر از جنبه های کلیدی این پژوهش، شکل گیری هویت اکولوژیکی در کودکان است؛ هویتی که شناخت فرد از نقش خود در محیط زیست، پذیرش مسئولیت ها و مشارکت فعال در حفظ منابع طبیعی را در بر دارد. هویت اکولوژیکی قوی، به عنوان پیش بینی کننده رفتارهای پایدار، نقش مهمی در تربیت شهروندان آینده نگر ایفا می کند و به توسعه فرهنگی محیط زیستی در سطح فردی و اجتماعی کمک می کند.این مطالعه همچنین بر اهمیت یکپارچگی تربیت محیط زیستی با ارزش های اخلاقی و اجتماعی تاکید دارد تا کودکان بتوانند پیامدهای تصمیمات خود در محیط و جامعه را درک کرده و رفتارهای مسئولانه از خود نشان دهند.

کلیدواژه ها:

تربیت محیط زیستی آینده نگر ، هویت اکولوژیکی ، رفتار پایدار ، کودکان ، آموزش ابتدایی