فرصت های نو در تعلیم و تربیت
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 101
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HSPC22_195
تاریخ نمایه سازی: 3 آبان 1404
چکیده مقاله:
هوش مصنوعی این امکان را فراهم کرده است که آموزش به صورت فردی برای هر دانش آموز طراحی شود. سیستم های تطبیقی می توانند نقاط ضعف و قوت، سرعت یادگیری، و سبک مورد علاقه هر فرد را شناسایی کنند و محتوا، تمرین ها و بازخوردها را دقیقا بر اساس نیازهای او تنظیم نمایند. این امر، ناکارآمدی مدل آموزشی «یکسان برای همه» را از بین می برد.با خودکارسازی کارهای روتین معلمان (مانند نمره دهی اولیه، تولید تست، یا ردیابی پیشرفت)، فناوری زمان بیشتری را برای آن ها آزاد می کند. این فرصت به معلمان اجازه می دهد تا نقش خود را از انتقال دهنده صرف اطلاعات به «تسهیل گر» و «مربی» مهارت های نرم و تفکر انتقادی ارتقا دهند.یادگیری آنلاین و ترکیبی، مرزهای فیزیکی مدرسه را درنوردیده است. این امر به ویژه در آموزش عالی (مانند فرصت های توسعه حرفه ای، مدارک خرد و دوره های MOOC) امکان دسترسی به منابع آموزشی باکیفیت جهانی را برای افرادی که محدودیت های جغرافیایی، شغلی یا مالی دارند، فراهم می سازد.فرصت بزرگ، گذار از یک مدل مبتنی بر «حفظ اطلاعات» به یک مدل مبتنی بر «توسعه شایستگی ها» است. در این مدل، مهارت هایی مانند تفکر انتقادی، خلاقیت، کار تیمی، سواد رسانه ای، و حل مسائل پیچیده، در کانون توجه قرار می گیرند. آموزش دیگر فقط یک مسیر به سوی شغل نیست، بلکه آماده سازی برای یک «مسیر شغلی در حال تغییر» است.با توجه به زندگی در یک جامعه مبتنی بر داده، فرصتی برای ادغام سواد دیجیتال، اخلاق هوش مصنوعی، و توانایی تجزیه و تحلیل داده ها در تمام سطوح آموزشی وجود دارد. این کار دانش آموزان را برای شهروندی فعال و مشارکت در اقتصاد دیجیتال آماده می کند.با افزایش پیچیدگی های جامعه، نیاز به توسعه مهارت های عاطفی-اجتماعی (مانند تاب آوری، مدیریت استرس و همدلی) به یک فرصت کلیدی تبدیل شده است. این مهارت ها برای سلامت روان دانش آموزان و موفقیت آن ها در محیط کار حیاتی هستند.فرصت های نو در تعلیم و تربیت، همه به یک هدف مشترک ختم می شوند: ایجاد یک سیستم آموزشی پاسخگوتر، فراگیرتر، و مرتبط تر با واقعیت های قرن بیست و یکم. این تحول مستلزم سرمایه گذاری هوشمندانه در فناوری، بازنگری شجاعانه در اهداف آموزشی برای اولویت دادن به مهارت ها، و تمرکز بر ایجاد یک محیط پایدار و حمایتی برای معلمان است. با استفاده از این فرصت ها، تعلیم و تربیت می تواند از یک نهاد سنتی صرف، به یک نیروی پیشران برای نوآوری اجتماعی و اقتصادی تبدیل شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حمیرا پورمند
کارشناسی آموزش ابتدایی
اسما پورمند
کارشناسی آموزش ابتدایی
تیمور پورمند
کارشناسی آموزش ابتدایی
ثریا پورمند
کارشناسی ارشد تاریخ و فلسفه آموزش و پرورش