بررسی تاثیر روش های تدریس انعطاف پذیر و متنوع در ارتقای انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

یادگیری موثر دانش آموزان نه تنها به محتوای آموزشی بلکه به روش های ارائه و تعامل در کلاس درس بستگی دارد. در این راستا، روش های تدریس انعطاف پذیر و متنوع به عنوان یک رویکرد نوین آموزشی مطرح شده اند که امکان تطبیق محتوا، فعالیت ها و روش های یادگیری با نیازها، علایق و سبک های یادگیری هر دانش آموز را فراهم می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر این روش ها بر انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد و تلاش دارد نشان دهد چگونه تنوع و انعطاف در تدریس می تواند تجربه یادگیری را بهبود بخشد و دانش آموزان را به مشارکت فعال و یادگیری هدفمند ترغیب کند.جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره ابتدایی بود و روش تحقیق به صورت ترکیبی از مطالعات کتابخانه ای، مرور منابع علمی و تحلیل داده های تجربی طراحی شد. ابزارهای جمع آوری داده شامل پرسش نامه های انگیزش تحصیلی، آزمون های عملکرد تحصیلی و مشاهده رفتار یادگیری دانش آموزان بودند. یافته ها نشان داد که استفاده از روش های تدریس انعطاف پذیر و متنوع باعث افزایش انگیزش درونی و بیرونی، ارتقای علاقه و مشارکت فعال دانش آموزان، تقویت توانایی حل مسئله و بهبود عملکرد تحصیلی آنان می شود.نتایج پژوهش همچنین نشان داد که فعالیت هایی مانند کارهای گروهی، پروژه های آموزشی، بازی های فکری و ارائه بازخورد مستمر و سازنده، نقش مهمی در تقویت انگیزش و یادگیری فعال دانش آموزان دارند. این پژوهش بر اهمیت ایجاد محیط یادگیری پویا، شخصی سازی شده و پاسخگو به نیازهای فردی دانش آموزان تاکید دارد و نشان می دهد که تنوع و انعطاف در روش تدریس می تواند دانش آموزان را به خودانگیختگی، کنجکاوی، خلاقیت و موفقیت تحصیلی پایدار سوق دهد.به طور کلی، یافته ها حاکی از آن است که معلمان و برنامه ریزان آموزشی باید با بهره گیری از روش های تدریس انعطاف پذیر و متنوع، فعالیت های عملی و مشارکتی، و توجه به نیازها و علایق دانش آموزان، کیفیت آموزش و تجربه یادگیری را ارتقا دهند و محیطی فراهم کنند که دانش آموزان بتوانند مهارت های شناختی، انگیزشی و اجتماعی خود را همزمان توسعه دهند.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس انعطاف پذیر ، روش های تدریس متنوع ، انگیزش تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری فعال ، محیط یادگیری جذاب