بررسی نقش و تاثیر فناوری های نوین در یادگیری دانش آموزان

تحولات سریع فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی در دهه های اخیر، نظام آموزشی را تغییر داده است . مدارس و محیط های یادگیری، دیگر محدود به کلاس های سنتی و انتقال یک طرفه دانش از معلم به دانش آموز نیستند، بلکه با ورود ابزارهایی چون تخته های هوشمند، تبلت ها، رایانه های شخصی، سامانه های مدیریت یادگیری، نرم افزارهای آموزشی و حتی فناوری های نوینی مانند واقعیت مجازی، واقعیت افزوده و هوش مصنوعی، به محیط هایی پویا، تعاملی و شخصی سازی شده تبدیل شده اند. این تحولات موجب ارتقای انگیزه، مشارکت و خودکارآمدی دانش آموزان، گسترش یادگیری پروژه محور و تقویت مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله گردیده است. فناوری با کاهش محدودیت های مکانی و زمانی، فرصت های بی نظیری برای تحقق عدالت آموزشی و یادگیری مادام العمر فراهم آورده است.هرچند شکاف دیجیتال، نبود سواد دیجیتال، چالش های امنیت اطلاعات و پیامدهای روانی و اجتماعی استفاده افراطی از ابزارهای دیجیتال، از موانع جدی در مسیر بهره برداری بهینه از آن به شمار می روند. نقش معلم نیز در این میان از یک انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر، راهنما و تحلیل گر یادگیری تغییر یافته و مستلزم کسب مهارت های نوین در بهره گیری از فناوری است. آینده آموزش وابسته به توانایی نظام های آموزشی در ادغام هوشمندانه فناوری های نوین است. به گونه ای که همزمان کیفیت، عدالت و اثربخشی را ارتقا دهد و نسل هایی خلاق، مستقل و سازگار با تحولات قرن بیست ویکم پرورش یابند.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، عدالت آموزشی ، یادگیری مجازی ، انگیزه و مشارکت دانش آموزان ، نقش معلم دیجیتال.