بررسی تاثیر هوش هیجانی مدیران آموزشی بر عملکرد کارکنان مدرسه

در محیط های آموزشی، نقش مدیران مدارس فراتر از مدیریت اجرایی و برنامه ریزی آموزشی است؛ آن ها به عنوان رهبران سازمانی، تاثیر مستقیمی بر انگیزش، رضایت شغلی و عملکرد کارکنان دارند. یکی از مولفه های روان شناختی موثر در کیفیت رهبری مدیران، هوش هیجانی است. هوش هیجانی به توانایی فرد در شناخت، درک، تنظیم و مدیریت هیجانات خود و دیگران اشاره دارد و شامل مولفه هایی چون خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی است. پژوهش های اخیر نشان داده اند که مدیرانی با سطح بالای هوش هیجانی، قادرند ارتباط موثرتری با کارکنان برقرار کرده، تعارض ها را به درستی مدیریت کنند و محیطی امن و انگیزشی برای رشد حرفه ای فراهم آورند.هدف این مقاله، بررسی تاثیر هوش هیجانی مدیران آموزشی بر عملکرد کارکنان مدرسه است. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی بوده و با استفاده از منابع علمی معتبر، به تحلیل رابطه میان مولفه های هوش هیجانی و شاخص های عملکردی کارکنان پرداخته شده است. یافته ها نشان می دهند که مدیرانی که از هوش هیجانی بالاتری برخوردارند، توانایی بیشتری در ایجاد حس تعلق، امنیت روانی و انگیزش شغلی در میان کارکنان دارند. این امر منجر به افزایش بهره وری، کاهش تعارضات سازمانی، بهبود ارتباطات بین فردی و ارتقای کیفیت آموزشی در مدرسه می شود.نتایج مقاله حاکی از آن است که هوش هیجانی می تواند به عنوان یک متغیر پیش بین موثر در انتخاب، آموزش و ارزیابی مدیران آموزشی مورد توجه قرار گیرد. همچنین، تقویت مهارت های هیجانی مدیران از طریق برنامه های آموزشی و کارگاه های تخصصی می تواند زمینه ساز بهبود عملکرد سازمانی مدارس باشد. در نهایت، توجه به ابعاد روان شناختی در مدیریت آموزشی، گامی موثر در جهت ارتقای سلامت سازمانی و کیفیت یادگیری در نظام آموزشی کشور خواهد بود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی مدیران آموزشی ، عملکرد کارکنان مدرسه ، رهبری آموزشی موثر ، رضایت شغلی کارکنان ، مدیریت هیجانات در مدرسه