کاربرد ذهن آگاهی در روان درمانی: از کاهش استرس تا بهبود کیفیت زندگی

ذهن آگاهی یکی از رویکردهای نوین و مبتنی بر شواهد در روان شناسی معاصر است که ریشه در سنت های مدیتیشن شرقی دارد. این رویکرد با تمرکز بر آگاهی لحظه ای و پذیرش بدون قضاوت تجربه های درونی، توانسته است جایگاه ویژه ای در روان درمانی پیدا کند. پژوهش ها نشان می دهد که مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی موجب کاهش اضطراب، استرس و افسردگی شده و کیفیت زندگی، تاب آوری و تنظیم هیجان را افزایش می دهد. از سوی دیگر، هزینه پایین، سهولت اجرا و قابلیت استفاده در قالب های فردی، گروهی و آنلاین از نقاط قوت این رویکرد است. البته محدودیت هایی همچون کمبود مطالعات طولانی مدت، تفاوت های فرهنگی و نیاز به درمانگران آموزش دیده همچنان وجود دارد. هدف این مقاله مروری، بررسی کاربردهای ذهن آگاهی در روان درمانی، نقاط مثبت و منفی آن و مرور پژوهش های داخلی و خارجی در این زمینه است.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، روان درمانی ، استرس ، اضطراب ، کیفیت زندگی ، تاب آوری