رابطه استفاده از هوش مصنوعی شخصی سازی شده با بهزیستی روان شناختی و خود کار آمدی دانش آموزان متوسطه دوم شهر بادرود

بهزیستی روان شناختی به معنای برخورداری از سلامت روانی، احساس رضایت و هدفمندی در زندگی است. خودکارآمدی نیز به باور فرد به توانایی های خود در انجام وظایف و دستیابی به اهداف اشاره دارد. هدف این پژوهش بررسی تاثیر استفاده از هوش مصنوعی شخصی سازی شده بر بهزیستی روان شناختی و خودکارآمدی دانش آموزان متوسطه دوم شهر بادرود بود. این مطالعه از نوع نیمه تجربی و از نظر هدف کاربردی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان متوسطه دوم شهر بادرود و نمونه شامل ۵۰ نفر (۲۵ نفر در گروه آزمایش و ۲۵ نفر در گروه کنترل) بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه بهزیستی روان شناختی ریف (۱۹۸۹) با ۱۸ گویه و پایایی (α=۰.۸۷) و پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر و مادوکس (۱۹۸۲) با ۱۷ گویه و پایایی (α=۰.۸۶) بود. گروه آزمایش از سکوهای یادگیری تطبیقی گاما و آلاء به عنوان ابزارهای هوش مصنوعی شخصی سازی شده در دروس ریاضی و علوم استفاده کردند. یافته های پژوهش نشان داد که استفاده از هوش مصنوعی شخصی سازی شده با بهزیستی روان شناختی (r=۰.۶۲, p<۰.۰۵) و خودکارآمدی (r=۰.۵۸, p<۰.۰۵) رابطه مثبت و معناداری دارد. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که استفاده از این فناوری ۳۸% از واریانس بهزیستی روان شناختی (β=۰.۵۹, p<۰.۰۵) و ۳۴% از واریانس خودکارآمدی (β=۰.۵۶, p<۰.۰۵) را تبیین می کند. طرح پیشنهادی برای مشاهده ساختاریافته، که رفتارهای دانش آموزان را در استفاده از این فناوری بررسی می کند، نشان دهنده پتانسیل آن برای بهبود تعامل، اعتمادبه نفس و رضایت دانش آموزان متوسطه دوم است.