اثربخشی واقعیت درمانی بر صمیمت بین فردی و رضایت از زندگی زنان دارای تعارضات زناشویی

این پژوهش با هدف تعیین اثر بخشی واقعیت درمانی بر صمیمت بین فردی و رضایت از زندگی زنان دارای تعارضات زناشویی انجام پذیرفته است. در این پژوهش از روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل استفاده شده و جامعه آماری آن را کلیه زنان دارای تعارضات زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده شهرستان بجنورد به تعداد ۳۰۰ نفر در سال ۱۴۰۱ تشکیل داده اند. نمونه مورد نظر نیز شامل ۳۰ نفر از این زنان بودند که به صورت نمونه گیری هدفمند و بر اساس ملاکهای ورود به پژوهش انتخاب و به صورت تصادفی ساده به دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل تقسیم شدند. و هر دو گروه پرسشنامه های صمیمیت بین فردی واکر و تامپسون،(۱۹۸۳) و رضایت از زندگی داینر(۱۹۸۵) را تکمیل نموده و گروه آزمایش تحت ۸ جلسه۹۰ دقیقه ای واقعیت درمانی قرار گرفتند درحالی که گروه کنترل هیچگونه مداخله ای را دریافت نکردند. هر دو گروه مجددا پرسشنامه های فوق را به عنوان پس آزمون تکمیل نموده و نتایج از طریق تحلیل کواریانس مطابق نرم افزار spss۲۵ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد واقعیت درمانی بر صمیمت بین فردی و رضایت از زندگی زنان دارای تعارضات زناشویی در سطح(۰۵/۰)گردید. لذا میتوان این رویکرد مداخله ای را به منظور بهبود روابط بین فردی زوجین مورد استفاده قرار داد

کلیدواژه ها:

اثربخشی واقعیت درمانی ، صمیمت بین فردی ، رضایت از زندگی ، تعارضات زناشویی -