اثربخشی آموزش ابراز وجود بر خودارزشمندی و انگیرش تحصیلی نوجوانان دارای معلولیت جسمی

پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش ابراز وجود بر خودارزشمندی و انگیرش تحصیلی وجوانان دارای معلولیت جسمی انجام پذیرفت. در این پژوهش از روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد و جامعه آماری آن را دانش آموزان مدرسه پسرانه استثنایی امام علی شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ تشکیل دادند که ۳۰ نفر از این دانش آموزان به شیوه نمونه گیری در دسترس بر اساس ملاک های ورود به پژوهش انتخاب شدند و به صورت تصادفی ساده در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل گمارده شدند. برای هر دو گروه پیش آزمون، شامل مقیاس خودارزشمندی کوپر اسمیت(۱۹۶۷) و مقیاس انگیزش تحصیلی هارتر(۱۹۸۱) به اجرا درآمد و گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش مهارت ابراز وجود قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند. هر دو گروه مجددا پس آزمون را تکمیل نموده و نتایج از طریق تحلیل کواریانس مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد؛ آموزش گروهی ابراز وجود بر خودارزشمندی و انگیزش تحصیلی نوجوانان دارای معلولیت جسمی موثر بوده است و میانگین نمرات آزمودنی های گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در خودارزشمندی و انگیزش تحصیلی افزایش یافته است.. نتیجه این پژوهش نشان می دهد که می توان از این روش در افزایش خودارزشمندی و انگیزش تحصیلی استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

ابراز وجود ، خودارزشمندی ، انگیرش تحصیلی ، نوجوانان با معلولیت جسمی