اثربخشی روش چند حسی بر استدلال ادراکی و عملکرد خواندن دانش آموزان با اختلالات یادگیری

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی روش چند حسی بر استدلال ادراکی و عملکرد خواندن دانش آموزان با اختلالات یادگیری انجام پذیرفته است. در این پژوهش از روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل استفاده شده و جامعه آماری آن را کلیه دانش آموزان پایه سوم با اختلال ریاضی مراجعه کننده به مرکز آموزشی و توان بخشی مشکلات ویژه یادگیری منطقه ۲ تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ تشکیل داده اند که تعداد ۳۰ نفر از آنان به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی ساده به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. هر دو گروه به عنوان پیش آزمون مقیاس استدلال ادراکی وکسلر چهار(۲۰۰۳) و آزمون تشخیص خواندن شیرازی (۱۳۸۳) را تکمیل نموده و گروه آزمایش تحت ۸ جلسه هفتگی۶۰ دقیقه ای تحت آموزش روش چندحسی مبتنی بر مدل فرنالد(۱۹۴۳) قرار گرفتند درحالی که گروه کنترل هیچگونه مداخله ای را دریافت نکردند. هر دو گروه مجددا پس آزمون را تکمیل نموده و نتایج از طریق تحلیل کواریانس مطابق نرم افزار spss نسخه ۲۵ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاکی از اثربخشی مثبت روش چند حسی بر استدلال ادراکی و عملکرد خواندن بود. به این صورت که بین میانگین نمرات پس آزمون استدلال ادراکی و عملکرد خواندن بعد از حذف اثر پیش آزمون در گروه آزمایشی تفاوت معنی داری ایجاد شده و نمرات پس آزمون گروه آزمایش به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل گردید(۰۱/۰˂P). بر همین اساس می توان از این روش در جهت کاهش مشکلات یادگیری این گروه از کودکان سود برد.

کلیدواژه ها:

روش چند حسی ، استدلال ادراکی ، عملکرد خواندن ، اختلالات یادگیری