اثربخشی روایت درمانی بر کاهش حساسیت اضطرابی و وسوسه بیماران وابسته به مصرف مواد مخدر

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی روایت درمانی بر کاهش حساسیت اضطرابی و وسوسه بیماران وابسته به مصرف مواد انجام پذیرفته است. در این پژوهش از روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل استفاده شده و جامعه آماری آن را کلیه بیماران مرد مراکز دولتی درمان اعتیاد منطقه ۲ تهران در سال ۱۴۰۳ تشکیل داده اند که تعداد ۳۰ نفر از آنان به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی ساده به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. هر دو گروه به عنوان پیش آزمون پرسشنامه حساسیت اضطرابی فلوید و همکاران(۲۰۰۵) و پرسشنامه وسوسه اعتیاد رایت(۱۹۹۳) را تکمیل نموده و گروه آزمایش تحت ۸ جلسه هفتگی۹۰دقیقه ای تحت روان درمانی مبتنی بر روایت درمانی قرار گرفتند درحالی که گروه کنترل هیچگونه مداخله ای را دریافت نکردند. هر دو گروه مجددا پس آزمون را تکمیل نموده و نتایج از طریق تحلیل کواریانس مطابق نرم افزار spss نسخه ۲۵ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین میانگین نمرات پس آزمون حساسیت اضطرابی و وسوسه بیماران وابسته به مصرف مواد بعد از حذف اثر پیش آزمون در گروه آزمایشی تفاوت معنی داری ایجاد شده و نمرات پس آزمون گروه آزمایش به طور معنی داری کمتر از گروه کنترل گردید(۰۱/۰˂P). نتیجه این پژوهش نشان می دهد که می توان از این رویکرد در جهت کاهش حساسیت اضطرابی و وسوسه بیماران وابسته به مواد افیونی استفاده نمود و بدین طریق به درمان موفق این بیماران کمک کرد.

کلیدواژه ها:

روایت درمانی ، حساسیت اضطرابی ، وسوسه ، بیماران وابسته به مصرف مواد