نقش خودکارآمدی در انگیزش و یادگیری تحصیلی

خودکارآمدی تحصیلی یکی از سازه های کلیدی در روان شناسی آموزش است که بر انگیزش، یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان و دانشجویان اثر مستقیم و غیرمستقیم دارد. این مقاله با مرور پژوهش های داخلی و خارجی، به تبیین مفهوم خودکارآمدی، منابع شکل گیری آن بر اساس نظریه شناختی–اجتماعی بندورا، و پیامدهای آن در زمینه آموزش می پردازد. یافته ها نشان می دهد که خودکارآمدی نه تنها کیفیت فرایند یادگیری را ارتقا می دهد، بلکه نقش مهمی در کاهش اضطراب امتحان، افزایش تاب آوری تحصیلی و بهبود خودتنظیمی ایفا می کند. پیشنهاد می شود مداخلات آموزشی در سه سطح فردی، اجتماعی و نهادی برای ارتقای خودکارآمدی اجرا شود.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی تحصیلی ، نظریه بندورا ، انگیزش تحصیلی ، سلامت روان.