تحلیل پدیدارشناختی احساس ناکارآمدی در میان دانشجویان پس از فارغ التحصیلی

احساس ناکارآمدی پس از فارغ التحصیلی، یکی از پدیده های رو به گسترش در میان دانش آموختگان دانشگاهی در کشورهای در حال توسعه، به ویژه ایران، به شمار می رود. این پدیده، معمولا در نتیجه ی عدم تحقق انتظارات تحصیلی، ناکامی در ورود به بازار کار، و نبود هم راستایی بین آموزش دانشگاهی و نیازهای اجتماعی و اقتصادی جامعه شکل می گیرد. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی–مروری نظام مند، به بررسی مطالعات کیفی و پدیدارشناختی انجام شده در این حوزه می پردازد. هدف این پژوهش، شناسایی مضامین اصلی تجربه زیسته احساس ناکارآمدی در میان فارغ التحصیلان، تحلیل ریشه های روان شناختی، اجتماعی و هویتی آن، و ارائه چشم اندازهایی برای مداخلات روانی و ساختاری در سطح آموزش عالی است. یافته ها نشان می دهد که احساس ناکارآمدی دارای مولفه هایی نظیر بحران معنا، سردرگمی هویتی، شکاف نقش های اجتماعی، تضعیف خودپنداره و درونی سازی شکست تحصیلی است. این مولفه ها اغلب با عوامل بیرونی مانند بیکاری، فقر فرصت های شغلی، و انتظارات ناکارآمد فرهنگی–اجتماعی تشدید می شوند. در پایان، پیشنهادهایی در جهت بازنگری در سیاست های آموزش عالی و توسعه حمایت های روانی برای دانش آموختگان ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

احساس ناکارآمدی ، پدیدارشناسی ، فارغ التحصیلی ، هویت تحصیلی ، بحران معنا ، بیکاری تحصیل کردگان