پیش بینی خودکارآمدی شغلی معلمان بر اساس انگیزش شغلی و رضایت شغلی

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی خودکارآمدی شغلی معلمان بر اساس انگیزش شغلی و رضایت شغلی انجام گرفت. این پژوهش به روش توصیفی و از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش را کلیه معلمان مرد مقطع ابتدایی شهر بوکان تشکیل داد ند که به روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۱۰۰ نفر انتخاب شدند. برای اندازه گیری متغیرهای تحقیق از مقیاس های خودکارآمدی شغلی ریگ و نایت (۲۰۰۱)، انگیزش شغلی هرزبرگ (۲۰۱۰) و رضایت شغلی بری فیلدورث (۱۹۵۱) و جهت تحلیل داده ها از آزمون همبستگی و نرم افزارSPSS ۲۴ استفاده شد. نتایج بیان می کند، بین خودکارآمدی شغلی با رضایت شغلی و انگیزش شغلی معلمان رابطه معنادار و مثبتی وجود دارد. بنابراین، هرچه معلمان به توانایی های خود در انجام وظایفشان بیشتر باور داشته باشند، انگیزه و رضایت شغلی آن ها نیز افزایش می یابد. این باور به توانایی ها باعث می شود معلمان نسبت به شغل خود احساس بهتری پیدا کنند، انگیزه بیشتری برای انجام کار داشته باشند و در نهایت رضایت شغلی بیشتری را تجربه کنند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی شغلی معلمان ، انگیزش شغلی و رضایت شغلی.