نقش معلمان در ارتقای انگیزش درونی دانش آموزان در مدارس یادگیری دینی و آموزش زبان عربی

این پژوهش به بررسی نقش معلمان در ارتقای انگیزش درونی دانش آموزان مدارس یادگیری دینی با تمرکز بر آموزش زبان عربی می پردازد. بر مبنای نظریه خودتعیین گری (Self-Determination Theory)، انگیزش درونی زمانی بهینه می شود که سه نیاز اساسی انسان خودمختاری، شایستگی و ارتباط در محیط یادگیری برآورده گردد. مدارس دینی به دلیل ماهیت معنوی و آموزشی خاص خود ظرفیتی ویژه برای تقویت انگیزش درونی دارند، اما موفقیت این امر وابسته به رویکرد و عملکرد معلمان است. در این مقاله، ضمن مرور مبانی نظری، ویژگی های معلمان مدارس دینی، راهبردهای تدریس زبان عربی و محیط یادگیری مطلوب تحلیل شده است. همچنین نمونه های موفق داخلی و خارجی بررسی و یک مدل مفهومی برای تقویت انگیزش درونی ارائه گردیده است. نتایج نشان می دهد که بهره گیری از متون اصیل، روش های تعاملی و ایجاد فضای یادگیری مبتنی بر معنویت، می تواند انگیزش درونی دانش آموزان را در یادگیری زبان عربی به طور موثر ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

انگیزش درونی ، نظریه خودتعیین گری ، مدارس یادگیری دینی ، آموزش زبان عربی ، نقش معلم ، محیط یادگیری ، متون اصیل ، یادگیری مشارکتی.