نقش ارزشیابی همسالان در یادگیری فعال

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش ارزشیابی همسالان در فرایند یادگیری فعال انجام شده است. ارزشیابی همسالان به عنوان یکی از راهکارهای نوین ارزشیابی توصیفی، زمینه ساز درگیری ذهنی، عاطفی و اجتماعی یادگیرندگان در فرایند آموزش است. با اتکا به دیدگاه های ویگوتسکی، بندورا و دیویی، مقاله نشان می دهد که بازخورد متقابل میان دانش آموزان باعث ارتقاء سطح تفکر انتقادی، خودنظم دهی یادگیری، احساس خودکارآمدی و رشد مهارت های ارتباطی می شود. در چارچوب یادگیری فعال، ارزشیابی همسالان موجب انتقال مسئولیت ارزیابی از معلم به یادگیرندگان و ایجاد حلقه ای از تعامل و بازاندیشی در گروه می گردد. مقاله ضمن مرور مبانی نظری و تجارب جهانی، الگوهای اجرایی متناسب با مدارس ایران مانند الگوی «دو ستاره و یک آرزو»، «آغاز، توقف، ادامه» و Rubric های دانش آموزمحور را معرفی کرده و در پایان چالش های فرهنگی و راهکارهای بهسازی آن را بیان می نماید.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی همسالان ، یادگیری فعال ، خودتنظیمی ، بازخورد سازنده ، تفکر انتقادی ، تعامل اجتماعی