یادگیری فردی و گروهی در کلاس: تاثیر روش های تدریس در دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 55

فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

HCWNT02_2623

تاریخ نمایه سازی: 1 آبان 1404

چکیده مقاله:

یادگیری، فرایندی پیچیده و پویا است که تحت تاثیر عوامل گوناگون از جمله روش تدریس، تعاملات کلاسی و ویژگی های فردی دانش آموزان قرار دارد. در نظام آموزشی امروز، انتخاب روش تدریس مناسب نقشی تعیین کننده در کیفیت یادگیری ایفا می کند. یادگیری فردی و گروهی به عنوان دو رویکرد اصلی آموزشی، هر یک مزایا و محدودیت های خاص خود را دارند. در یادگیری فردی، دانش آموز بر اساس توانایی ها، سرعت یادگیری و علایق خود به صورت مستقل فعالیت می کند. این نوع یادگیری موجب تقویت خودنظم دهی، مسئولیت پذیری و تمرکز بر اهداف شخصی می شود. از سوی دیگر، یادگیری گروهی فرصتی برای رشد مهارت های اجتماعی، تقویت همدلی و افزایش روحیه ی همکاری در میان فراگیران فراهم می آورد. تعامل میان اعضای گروه باعث تبادل افکار، ارتقای تفکر انتقادی و افزایش عمق درک مفاهیم آموزشی می شود.در سال های اخیر، پژوهش ها نشان داده اند که استفاده از ترکیبی از این دو روش می تواند نتایج بهتری به همراه داشته باشد. روش های تدریسی که بر مشارکت فعال دانش آموزان استوارند، مانند یادگیری مبتنی بر پروژه، بحث گروهی و آموزش همتایان، سبب افزایش انگیزه و احساس تعلق به فرایند یادگیری می شوند. در مقابل، استفاده ی افراطی از روش های سنتی و معلم محور ممکن است باعث کاهش خلاقیت و بی انگیزگی دانش آموزان شود.تاثیر روش تدریس بر یادگیری نه تنها در بعد شناختی، بلکه در ابعاد عاطفی و اجتماعی نیز قابل مشاهده است. معلمانی که محیط یادگیری را با تعامل، احترام و حمایت متقابل همراه می سازند، موجب افزایش اعتمادبه نفس و مشارکت فعال تر دانش آموزان می شوند. از سوی دیگر، انتخاب نادرست روش تدریس می تواند منجر به افت تحصیلی و نارضایتی فراگیران گردد.نتایج بررسی ها نشان می دهد که ترکیب یادگیری فردی و گروهی با بهره گیری از فناوری آموزشی و بازخورد مستمر، می تواند یادگیری عمیق تر و پایدارتر را به دنبال داشته باشد. بنابراین، انعطاف پذیری در انتخاب روش های تدریس و شناخت نیازهای متنوع دانش آموزان از سوی معلم، کلید موفقیت در فرآیند آموزش است.در نهایت، می توان گفت که آموزش اثربخش در گروی تعامل سازنده میان روش های تدریس و ویژگی های یادگیرندگان است. یادگیری فردی و گروهی هر دو نقش مکمل در رشد جامع دانش آموزان دارند و توجه به تعادل میان این دو رویکرد می تواند بستری برای پرورش خلاقیت، مسئولیت پذیری و تفکر نقاد فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

یادگیری فردی – یادگیری گروهی – روش تدریس – تعامل کلاسی – انگیزش تحصیلی

نویسندگان