اثربخشی داستان گویی در تقویت مهارت شنیداری زبان آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی داستان گویی در تقویت مهارت شنیداری زبان آموزان است. مهارت شنیداری یکی از ارکان اصلی یادگیری زبان دوم به شمار می آید و به عنوان زیربنای رشد سایر مهارت های زبانی از جمله گفتار و درک مطلب محسوب می شود. در سال های اخیر، رویکردهای نوین آموزشی بر اهمیت استفاده از روش های معنادار و تعاملی برای افزایش انگیزه و درگیری ذهنی زبان آموزان تاکید کرده اند. یکی از این روش ها، داستان گویی (Storytelling) است که با بهره گیری از روایت، تصویرسازی ذهنی، و پیوند عاطفی میان زبان آموز و محتوا، فرآیند یادگیری را طبیعی تر و ماندگارتر می سازد.در این پژوهش، با استفاده از طرح نیمه آزمایشی، دو گروه از زبان آموزان سطح متوسط انتخاب و مهارت شنیداری آنان پیش و پس از اجرای برنامه ی آموزشی مبتنی بر داستان گویی سنجیده شد. نتایج تحلیل آماری نشان داد که میانگین نمرات گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافته است. همچنین، بازخورد کیفی شرکت کنندگان نشان داد که استفاده از داستان موجب افزایش علاقه، تمرکز و درک شنیداری آنان شده است.بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که داستان گویی نه تنها به عنوان ابزاری سرگرم کننده، بلکه به عنوان روشی موثر برای تقویت مهارت شنیداری قابل استفاده است. این روش با فراهم کردن زمینه ای برای درک معنا در بافت واقعی، موجب ارتقای مهارت های زبانی، تقویت حافظه شنیداری و افزایش اعتمادبه نفس زبان آموزان می شود. در نهایت، پیشنهاد می شود معلمان زبان دوم از داستان گویی به عنوان بخشی از برنامه ی منظم آموزش شنیداری بهره گیرند تا یادگیری زبانی عمیق تر و پایدارتر شکل گیرد.

کلیدواژه ها:

داستان گویی ، معلمان ، شنیداری ، ارکان اصلی