نقش وسایل کمک آموزشی تعاملی مبتنی بر فناوری در ارتقای یادگیری فعال دانش آموزان ابتدایی

با توجه به اهمیت یادگیری فعال در دوره ابتدایی و نقش آن در توسعه مهارت های شناختی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان، پژوهش حاضر به بررسی نقش وسایل کمک آموزشی تعاملی مبتنی بر فناوری در ارتقای یادگیری فعال اختصاص یافته است. هدف این مطالعه، تحلیل نظام مند یافته های پژوهش های داخلی و بین المللی پیرامون اثرات فناوری های تعاملی بر انگیزش، مشارکت، مهارت های شناختی، خودتنظیمی و یادگیری مشارکتی دانش آموزان ابتدایی است. این مطالعه با روش مرور نظام مند و تحلیل توصیفی-تحلیلی انجام شده است و یافته های پژوهش ها نشان می دهند که فناوری های تعاملی شامل تخته های هوشمند، نرم افزارهای آموزشی، بازی های دیجیتال و محیط های واقعیت افزوده، یادگیری فعال را با فراهم کردن تعامل دوسویه، بازخورد فوری، تجربه چندحسی و یادگیری مبتنی بر پروژه تقویت می کنند. همچنین، استفاده موثر از این ابزارها موجب افزایش انگیزش درونی، درگیری شناختی، مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی و همکاری اجتماعی دانش آموزان می شود. یافته ها همچنین بر اهمیت نقش معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری، طراحی محتوای بومی و هماهنگی با برنامه درسی تاکید دارند. با وجود اثرات مثبت، پژوهش ها محدودیت هایی همچون کمبود زیرساخت های فناورانه، ناتوانی معلمان در بهره گیری موثر و طراحی ناکافی محتوای آموزشی را نشان می دهند که توجه به آن ها برای دستیابی به یادگیری فعال ضروری است. این مطالعه نشان می دهد که ادغام فناوری های تعاملی با روش های یادگیری فعال، طراحی مناسب آموزشی و آموزش معلمان، شرط لازم برای ارتقای اثربخشی یادگیری در دوره ابتدایی است. نتایج این مرور، علاوه بر ارائه چارچوب نظری و عملی برای معلمان و مدارس، مسیرهای پژوهشی آینده شامل پژوهش های طولی، طراحی مدل های بومی و بررسی اثرات روان شناختی و اجتماعی فناوری تعاملی را روشن می سازد.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، فناوری تعاملی ، ابزار کمک آموزشی ، دانش آموزان ابتدایی ، انگیزش ، یادگیری مشارکتی.