مدیریت رفتار دانش آموز پرخاشگربا رویکرد بازخورد حمایتی

هدف این پژوهش بررسی اثربخشی رویکرد بازخورد حمایتی در مدیریت رفتار دانش آموزان پرخاشگر در محیط های آموزشی است. پژوهش با تمرکز بر ایجاد ارتباطی همدلانه و غیرتنبیهی میان معلم و دانش آموز، به دنبال آن است که شیوه های سنتی کنترل رفتار را با روش هایی جایگزین کند که بر تقویت عزت نفس، خودتنظیمی و احساس تعلق دانش آموزان مبتنی باشد.این مطالعه با بهره گیری از روش کیفی و رویکرد تحلیل مضمون انجام شد. داده ها از طریق مشاهده مشارکتی، مصاحبه نیمه ساخت یافته با معلمان و تحلیل رفتار دانش آموزان در موقعیت های تعارض آمیز گردآوری شد. تحلیل مطالب با استفاده از مدل سه لایه ای تعامل حمایتی (شامل بازشناسی هیجانی، بازخورد سازنده، و پیگیری رفتاری) صورت گرفت.نتایج نشان داد که استفاده از بازخورد حمایتی نه تنها به کاهش رفتارهای پرخاشگرانه انجامید، بلکه موجب افزایش مشارکت دانش آموزان در فعالیت های کلاسی، بهبود روابط معلم-دانش آموز، و ارتقای احساس امنیت روانی در کلاس شد. همچنین، معلمان گزارش دادند که این رویکرد به آن ها کمک کرده تا نقش خود را از کنترل گر به تسهیل گر تغییر دهند و فضای یادگیری را به بستری برای رشد هیجانی و اجتماعی دانش آموزان تبدیل کنند.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، دانش آموز پرخاشگر ، بازخورد حمایتی ، مدرسه