بررسی تاثیر بازخورد توصیفی بر خودپنداره تحصیلی و کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان مقطع ابتدایی استان گلستان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر بازخورد توصیفی بر خودپنداره تحصیلی و کاهش اضطراب امتحان در دانشآموزان مقطع ابتدایی استان گلستان انجام شد. در سالهای اخیر، نظام ارزشیابی سنتی با چالشهای متعددی از جمله افزایش اضطراب امتحان و تضعیف خودپنداره تحصیلی دانشآموزان مواجه بوده است. این مطالعه به دنبال آن بود تا با ارائه الگویی جایگزین در ارزشیابی، راهکاری برای بهبود این شاخصهای روانشناختی ارائه دهد.این پژوهش به روش شبهآزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه چهارم و پنجم ابتدایی استان گلستان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آنها ۶۰ دانشآموز به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۴ ماه تحت آموزش با روش بازخورد توصیفی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل با روش سنتی آموزش دید. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه های استاندارد خودپنداره تحصیلی یی-شن (۱۹۹۲) و اضطراب امتحان اسپیلبرگر (۲۰۱۰) بود. دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و از طریق آزمونهای تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تحلیل کوواریانس یکطرفه مورد تحلیل قرار گرفت.یافتهها نشان داد که اجرای بازخورد توصیفی تاثیر معناداری بر بهبود خودپنداره تحصیلی و کاهش اضطراب امتحان داشته است. به طور مشخص، بین نمرات خودپنداره تحصیلی گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری مشاهده شد (۰۵/۰ > P). همچنین نمرات اضطراب امتحان در گروه آزمایش بهطور معناداری کاهش یافت (۰۵/۰ > P). این در حالی بود که تاثیر بازخورد توصیفی در بین دانش آموزان دختر و پسر تفاوت معناداری نداشت. از سوی دیگر، تحلیل کیفی مصاحبه ها با معلمان نشان داد که اگرچه آنان به مزایای بازخورد توصیفی واقفند، اما چالشهایی همچون کمبود وقت، تراکم کلاسها و عدم آموزش کافی از موانع اصلی اجرای این طرح محسوب میشوند.

کلیدواژه ها:

بازخورد توصیفی ، خودپنداره تحصیلی ، اضطراب امتحان ، دانش آموزان ابتدایی ، استان گلستان ، ارزشیابی کیفی