بررسی نتایج بالینی پس از بازسازی ACL در بیماران معتاد به تریاک و بیماران سیگاری در مقایسه با بیماران غیر معتاد

مقدمه: رباط صلیبی قدامی (ACL) یک عنصر خارج سینوویال است و فیبروبلاست ها در تجدید و نگهداری مداوم آن نقش دارند. به نظر می رسد اعتیاد به تریاک و استعمال دخانیات اثرات مخربی بر روند بهبودی توانبخشی رباط صلیبی قدامی دارد. بنابراین، هدف مطالعه حاضر بررسی نتایج بالینی جراحی بازسازی ACL در بیماران معتاد به تریاک، افراد سیگاری در مقایسه با بیماران غیر معتاد می باشد.مواد و روش ها: این مطالعه یک مطالعه کوهورت آینده نگر است. بیماران به چهار گروه سیگاری، معتاد به تریاک، معتاد به تریاک و سیگار و سالم تقسیم شدند. سپس نتایج بازسازی رباط در این چهار گروه بر اساس پرسشنامه KOOS و Lysholm و همچنین سیستم KT-۲۰۰۰ مورد ارزیابی قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون کای اسکوئر و تی مستقل استفاده شد و سطح معنی داری زیر ۰۵/۰ در نظر گرفته شد.یافته ها: میزان جابجایی بر اساس سیستم KT-۲۰۰۰ در گروه غیر معتاد به طور معنی داری کمتر از گروه های مواجهه بود. شدت زانو درد و میزان سختی فعالیت های روزانه و ورزش بر اساس معیارهای KOOS در افراد غیر معتاد به طور معنی داری کمتر از گروه های مواجهه بود. بر اساس پرسشنامه Lysholm، نمره لنگش بیمار، نمره حمایت، نمره ناپایداری، نمره پله نوردی و نمره چمباتمه زدن در گروه غیر معتاد به طور معنی داری بیشتر از هر یک از گروه های مواجهه شده بود. سطح قفل شدن و تورم تفاوت معنی داری نداشت.نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر به طور کلی نشان داد که نتایج بالینی بازسازی رباط صلیبی قدامی (ACL) در بیماران معتاد به تریاک و سیگاری ها به طور معنی داری بدتر از بیماران غیر معتاد بود. نتایج پیگیری بیماران پس از ۱۲ ماه نشان داد که میزان جابجایی بر اساس سیستم KT-۲۰۰۰ در گروه غیر معتاد به طور معنی داری کمتر از گروه های مواجهه بود.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه: سیگار ، تریاک ، رباط صلیبی قدامی