بررسی تعادل و سینتیک جذب یون استرانسیوم از محلول های آبی توسط نانولوله های کربنی چند جداره عامل دار شده با اتیلن دی آمین

در این پژوهش، جاذب نانولوله کربنی چندجداره با اتیلن دی آمین عامل دار شد. رفتار جذب این جاذب نسبت به یون استرانسیوم بررسی شد. بدین منظور، فرآیند استخراج فاز جامد با استفاده از جاذب تهیه شده در بازه ی pH از ۳ تا ۹ انجام گرفت. اثر عوامل مختلفی نظیر غلظت اولیه، زمان تماس و یون های مزاحم و ... بر میزان جذب مورد بررسی قرار گرفت و شرایط بهینه برای بیشینه استخراج تعیین شد. همچنین، جذب این یون ها توسط نانولوله های کربنی سنتزشده در نمونه های واقعی بررسی شده و نتایج مطلوبی به دست آمد. مقدار منفی تغییر انرژی آزاد گیبس استاندارد (ΔG°<۰) برای جذب یون Sr(II) توسط جاذب، نشان دهنده خودبخودی و قابل تحقق بودن فرآیند جذب است. مقادیر منفی ΔH° و ΔS°، نشان دهنده گرمازا بودن و کاهش آنتروپی بعد از رسیدن به حالت تعادل است. در نهایت، تطابق داده های تجربی با ایزوترم های جذب لانگمویر، فروندلیش و ردلیچ-پترسون برای جذب یون های استرانسیوم توسط نانولوله های کربنی اصلاح شده بررسی شد.

کلیدواژه ها:

استرانسیوم ، نانولوله کربنی ، اتیلن دی آمین ، جذب ، لانگمویر