هدف: ارزیابی و
ارتقاء اساتید پزشکی یک جنبه حیاتی از آموزش پزشکی است که پیامدهای مهمی برای پیشرفت و رضایت شغلی دانشجویان دارد. با این حال، شواهدی وجود دارد که نشان می دهد
تفاوت های جنسیتی در ارزیابی
اساتید پزشکی وجود دارد. این مرور روایی با هدف خلاصه کردن ادبیات پژوهش موجود در مورد
تفاوت های جنسیتی در ارزیابی
اساتید پزشکی، با تمرکز بر تاثیر جنسیت بر ارزشیابی و
ارتقاء انجام شد.
روش ها: جهت انجام پژوهش حاضر، جستجویی جامع در پایگاه های اطلاعاتی معتبر بین المللی همچون پابمد، اسکوپوس و وب آف ساینس صورت پذیرفت. مطالعاتی که بین سال های ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۴ به زبان های انگلیسی یا فارسی منتشر شده بودند، در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفتند. پس از ورود مقاله ها به نرم افزار اندنوت موارد تکراری و غیر مرتبط حذف شدند. باقیمانده مقالات از نظر کیفیت بررسی و مقالاتی بی کیفیت نیز از چرخه بررسی خارج شدند.
نتایج: بررسی نشان می دهد که
تفاوت های جنسیتی در ارزیابی
اساتید پزشکی وجود دارد، به طوری که
اساتید زن متفاوت از همتایان مرد خود ارزیابی می شوند. مطالعات نشان داده اند که
اساتید زن بیشتر مورد ارزیابی منفی دانشجویان قرار می گیرند، به ویژه در رشته هایی که به صورت سنتی مردانه تلقی می شوند مانند جراحی. بعلاوه، احتمال ترفیع
اساتید زن به درجات بالاتر علمی کمتر است. این بررسی همچنین تاکید می کند که عوامل نهادی و سیستمی، مانند سیاست ها و رویه ها، به این تفاوت ها منجر می شود. برای رسیدگی به این تفاوت ها، موسسات می توانند سیاست ها و برنامه هایی را با هدف ارتقای برابری جنسیتی، مانند برنامه های مربیگری، آموزش سوگیری ناخودآگاه، و معیارهای ارزیابی استاندارد اجرا کنند. علاوه بر این، موسسات می توانند عوامل سیستمی و ساختاری را که به این تفاوت ها منجر می شود، تحلیل و بررسی کنند. اما این موضوع در ایران کمتر مورد بحث قرار گرفته است.
نتیجه گیری: یافته های این بررسی نشان می دهد که
تفاوت های جنسیتی در ارزیابی
اساتید پزشکی موضوعی پایدار است که ممکن است پیامدهای قابل توجهی برای آموزش پزشکی داشته باشد. زیرا یکی از اصلی ترین روش های ارزشیابی اساتید، ارزشیابی براساس نظر دانشجویان است که چنین سوگیری قابل توجهی می تواند اثرات نامناسبی داشته باشد.
