مطالعه ی بهسازی خاک ماسه ای روانگرا توسط ستون های سنگی سنتی و مسلح شده با ژئوتکستایل با استفاده از میز لرزان کوچک مقیاس

افزایش ساخت وساز در شهرهای ساحلی، مناطق مستعد روانگرایی به دلیل سطح بالای آب زیرزمینی و نوع خاک، و همچنین در مناطقی که شرایط ژئوتکنیکی الزامات فنی را برآورده نمی­سازد، مهندسان را ناچار به انجام بهسازی خاک کرده است. در مطالعه ی حاضر، رفتار گروه ستون­های سنگی سنتی و محصورشده توسط ژئوتکستایل به عنوان روشی جهت مقابله با روانگرایی خاک ارزیابی شده است. تسلیح ستون­های سنگی در دو حالت، تسلیح تمام طول و تسلیح بخش فوقانی (به طول ۴ برابر قطر ستون سنگی) انجام شده است. به منظور ارزیابی عملکرد، چهار آزمایش­ میز لرزان روی گروه­های ستون های سنگی سنتی و مسلح­شده با آرایش مربعی انجام شده است. بر اساس نتایج به دست آمده، تسلیح تمام طول ستون­های سنگی توسط ژئوتکستایل، منجر به عدم وقوع روانگرایی در لایه­های سطحی، کاهش نسبت فشار آب منفذی اضافی، افزایش سختی خاک، و در مجموع عملکرد موثرتر نسبت به ستون­های سنگی سنتی شده است. ستون­های سنگی محصورشده توسط ژئوتکستایل در مقایسه با ستون­های سنگی سنتی، منجر به کاهشی در حدود ۳۰٪ بیشینه ی مقدار نسبت اضافه فشار آب منفذی در سطح و در حدود ۸٪ در عمق شده است. از سوی دیگر، افزایش سختی مدل در قالب افزایش دامنه ی شتاب در سطح، در صورت اجرای گروه ستون سنگی مسلح در حدود ۱۲٪ نسبت به گروه ستون سنگی سنتی افزایش داشته است.

کلیدواژه ها:

روانگرایی ، میز لرزان ، ستون سنگی ، ژئوتکستایل