مروری بر فیزیک جریان های واریزه ای و اهمیت به کارگیری شرایط خاک غیراشباع در برآورد حجم فرسایش

جریان های واریزه ای، جریان های سریع مخلوط آب و توده های گسیخته شده ی خاک و سنگ با قدرت تخریب قابل توجه در مناطق کوهستانی هستند؛ که تناوب وقوع آن ها، به علت تغییرات اقلیم، افزایش یافته است. کنترل خسارت های جریان های واریزه ای، مستلزم پیش بینی مسافت طی شده و برآورد حجم آن­هاست؛ اما وقوع فرسایش بستر، تغییر پیوسته ی حجم، و ترکیب جریان را در پی دارد. از آنجایی که بسترهای کاملا اشباع، به ندرت در طبیعت مشاهده می شوند، برآورد میزان فرسایش، مستلزم به کارگیری اصول موضوع مکانیک خاک غیراشباع است. بنابراین، در نوشتار حاضر، به مولفه های تاثیرگذار در فیزیک جریان و چگونگی پاسخ بستر پرداخته شده است. جمع­بندی یافته­های متون فنی موجود نشان می­دهد متغیرهای مستقل تنش در جریان­های واریزه­ای، دائما به­صورت موضعی تغییر می­کنند. بنابراین، رفتار جریان بسیار متغیر و تابع زمان و تغییرات توپوگرافی است. همچنین، نرخ وقوع فرسایش در بسترهای غیراشباع، بسیار بیشتر از بسترهای خشک است، که افزایش قدرت تخریب جریان را منجر می­شود.

کلیدواژه ها:

جریان واریزه ای ، تغییر اقلیم ، زمین لغزش ، فرسایش ، خاک غیراشباع