تخصیص بهینه منابع گازی با استفاده از مدل های انرژی(مطالعه موردی میدان نفتی اهواز)

مطالعه و مدل­سازی جهت برنامه ­ریزی و سیاست­گذاری مقتضی در بخش انرژی جهت تامین امنیت انرژی (امنیت عرضه برای مصرف­ کنندگان نفت خام و گاز طبیعی؛ امنیت تقاضا برای بنگاه­های اقتصادی صادرکننده) و به تبع آن تامین حداکثری منافع بین نسلی، از اهمیت زیادی برخوردار است. ایران تولیدکننده و صادرکننده نفت و گاز است؛ و در اینگونه کشورها عموما اقتصاد، متکی به درآمدهای نفت و گاز می­شود. طبیعتا لازم است حداکثرسازی سود حاصل از درآمدهای نفتی و گازی از طریق برنامه­ ریزی جهت تولید بهینه از میادین نفت و گاز به عنوان یک ضرورت در دستور کار قرار گیرد. در این مطالعه اولویت­ بندی راهکارهای مطلوب تخصیص گاز طبیعی به بخش­های مختلف شامل ساختمان، صنعت (پتروشیمی)، حمل­ ونقل (بصورت گاز طبیعی فشرده)، تولید برق، صادرات، تزریق به چاه ­های نفتی برای ازدیاد برداشت با تکیه بر مدل سازی زنجیره تولید، عرضه، تزریق گاز طبیعی در میدان نفتی، و ارزش افزوده حاصل از تزریق، توسط نرم افزار لیپ با در نظر گرفتن محدودیتهای واقعی و عملیاتی با در نظر گرفتن منبع گاز پارس جنوبی بررسی شده است.

کلیدواژه ها:

Optimal Allocation ، Energy Modeling ، Ahvaz Oil Field ، South Pars Gas Field ، LEAP Modeler ، مدلسازی انرژی ، میدان نفتی اهواز ، میدان گازی پارس جنوبی ، مدلساز ی لیپ