اثر میانجی هیجان های تحصیلی بریادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی

این پژوهش به تبیین اثر میانجی هیجان های تحصیلی بر رابطه ویژگی های محیط یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی با پیامدهای یادگیری می پردازد. هدف، روشن کردن این است که چگونه لذت، امید، اضطراب، ملال و خشم، مسیر اثرگذاری عواملی چون تطبیق پذیری، بازخورد فوری، شفافیت الگوریتمی و ادراک کنترل را بر یادگیری ژرف، ماندگاری اطلاعات، مشارکت پایدار و خودتنظیمی تنظیم می کنند. روش پژوهش تحلیلی و توصیفی است و بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات علمی معتبر تکیه دارد. الگوی مفهومی پیشنهادی نشان می دهد هیجان های فعال مثبت، رابطه بین ویژگی های سامانه و پیامدهای مطلوب را تقویت می کنند، هیجان های منفی بازدارنده اثر را کاهش می دهند و هیجان های منفی فعال بسته به کیفیت بازخورد حمایتی رفتار نوسانی دارند. بر این اساس، اصول طراحی برای محیط های هوشمند شامل هدف گذاری روشن، بازخورد قابل فهم، امکان انتخاب و کنترل، گام بندی چالش، و نمایش پیشرفت به شیوه قابل تفسیر پیشنهاد می شود. جمع بندی نشان می دهد توجه نظام مند به مهندسی هیجان در کنار معماری فنی، شرط لازم برای پایداری انگیزش و ارتقای کیفیت یادگیری در کلاس های هوشمند است و می تواند مبنای ارزیابی و بهبود مستمر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هیجان های تحصیلی ، یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی ، نقش میانجی ، راهبردهای سازگار شونده ، انگیزش تحصیلی