بازاندیشی نقادانه خلاقیت و نوآوری در تقویت یادگیری و رفتار دانش آموزان

تحول نظام های آموزشی در عصر حاضر مستلزم بازاندیشی نقادانه در مفاهیم بنیادی چون خلاقیت و نوآوری است؛ چراکه این دو عنصر نقشی اساسی در ارتقای کیفیت یادگیری، شکل گیری رفتارهای مطلوب و پرورش تفکر حل مسئله در دانش آموزان ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش بازاندیشی نقادانه در خلاقیت و نوآوری آموزشی و تاثیر آن بر بهبود یادگیری و رفتار دانش آموزان انجام شده است. در این راستا، مبانی نظری، پژوهش های پیشین و یافته های تجربی مرتبط بررسی گردید تا چگونگی تاثیر نگرش انتقادی در هدایت خلاقیت به سمت رشد شناختی و اجتماعی مشخص شود. نتایج نشان می دهد که بازاندیشی نقادانه، زمینه ساز افزایش انگیزش درونی، ارتقای تفکر تحلیلی، و رشد خودتنظیمی یادگیری در دانش آموزان است. همچنین، پیوند میان نوآوری آموزشی و تفکر نقادانه به تقویت تعامل، مسئولیت پذیری، و خودباوری دانش آموزان می انجامد. بر اساس یافته ها، نظام آموزشی آینده باید از آموزش مبتنی بر بازتولید دانش به آموزش مبتنی بر بازاندیشی، خلاقیت و نقد سازنده گذار کند تا بتواند یادگیرندگانی خلاق، پرسشگر و مسئول پرورش دهد.

کلیدواژه ها:

بازاندیشی نقادانه ، خلاقیت ، نوآوری آموزشی ، یادگیری فعال ، رفتار دانش آموزان ، تفکر انتقادی ، خودتنظیمی یادگیری ، نظام آموزشی ، رشد شناختی ، انگیزش درونی.