تاثیر هوش مصنوعی بر رویکردهای نوین تدریس و ارزیابی عملکرد معلم تحول آفرین

تحول در نظام های آموزشی در دهه های اخیر، بیش از هر زمان دیگری تحت تاثیر پیشرفت های فناوری، به ویژه هوش مصنوعی (AI) قرار گرفته است. استفاده از هوش مصنوعی در آموزش، زمینه ساز بازاندیشی عمیق در رویکردهای تدریس و نظام های ارزیابی عملکرد معلمان شده است. پژوهش حاضر با عنوان «تاثیر هوش مصنوعی بر رویکردهای نوین تدریس و ارزیابی عملکرد معلم تحول آفرین» به بررسی نقش فناوری های هوشمند در تغییر نقش معلم، بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری، و بازتعریف معیارهای سنجش عملکرد آموزشی می پردازد.هوش مصنوعی با توان تحلیل داده های آموزشی، پیش بینی رفتار یادگیرندگان و طراحی آموزش شخصی سازی شده، به معلمان امکان می دهد تا تدریسی منعطف تر، دقیق تر و مبتنی بر نیازهای فردی دانش آموزان ارائه دهند. در این رویکرد، معلم از یک انتقال دهنده صرف اطلاعات به تسهیل گر و هدایتگر یادگیری تبدیل می شود که از ابزارهای هوشمند برای تقویت خلاقیت، تفکر انتقادی و مشارکت فعال دانش آموزان بهره می گیرد. علاوه بر این، فناوری های هوش مصنوعی با فراهم آوردن داده های تحلیلی و مستند، شیوه های سنتی ارزیابی عملکرد معلمان را دگرگون کرده و زمینه ارزیابی های مستمر، کیفی و مبتنی بر شواهد واقعی کلاس را فراهم کرده اند.نتایج مطالعات نشان می دهد که بهره گیری از هوش مصنوعی نه تنها به بهبود کیفیت تدریس و یادگیری کمک می کند، بلکه به توانمندسازی معلمان تحول آفرین در تصمیم گیری های آموزشی، بازخورددهی موثر و خودارزیابی حرفه ای نیز منجر می شود. با این حال، این تحول نیازمند آموزش مداوم معلمان، رعایت اصول اخلاقی در استفاده از فناوری، و حفظ نقش انسانی و عاطفی آموزش است. بدین ترتیب، هوش مصنوعی می تواند به عنوان ابزاری توانمندساز، نه جایگزین، در خدمت ارتقای کیفیت آموزش و ارزیابی در عصر یادگیری هوشمند قرار گیرد.