تاثیر تمرین های هوازی بر رزیستین و مقاومت به انسولین در افراد دیابتی نوع دو: یک مرور نظام مند و فراتحلیل

هدف: افزایش دیابت در جهان و نتایج مثبت فعالیت حرکتی و ورزشی بر عوامل وابسته به این بیماری مورد توجه بوده است. رزیستین،  عاملی است که مترشحه از بافت چربی ترشح می شود که با دیابت نوع دو ارتباط دارد. لذا هدف مطالعه حاضر، تاثیر تمرین های هوازی بر رزیستین و مقاومت به انسولین در افراد دیابتی نوع دو بود. روش ­ها: پژوهش حاضر از نوع مطالعات مروری نظام مند و فراتحلیل است. جستجوی سیستماتیک مقالات انگلیسی و فارسی که در پایگاه های اطلاعاتیPubMed ، Web of Science، Scopus، Sid و Magiran تا سپتامبر سال ۲۰۲۴ منتشر شده اند، شناسایی شدند. تفاوت میانگین و فاصله اطمینان ۹۵ درصد (CI) با استفاده از مدل اثر تصادفی محاسبه شد. ناهمگونی با استفاده از آزمون (I۲) و سوگیری انتشار با تحلیل بصری فونل پلات و آزمون Egger بررسی شدند. در مجموع، ۱۴ مطالعه با (۱۵ مداخله) و ۴۵۶ آزمودنی دیابتی نوع دو فراتحلیل شدند. نتایج: نتایج نشان می دهد تمرین های هوازی سبب کاهش معنادار رزیستین ]۰۳۸/۰P= ،(۱۱۴/۲- الی ۰۵۹/۰-) ۰۸۷/۱- = [SMD و مقاومت به انسولین ]۰۰۴/۰P= ،(۴۶۷/۱- الی ۲۸۲/۰-) ۸۷۵/۰- = [SMD در مقایسه با گروه کنترل در افراد دیابتی نوع دو شده است. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد تمرین های هوازی در افراد دیابتی نوع دو دارای اضافه وزن و جاقی سبب کاهش رزیستین و مقاومت به انسولین می شود، به نحوی که باعث کاهش وزن و درصد چربی بدن در آنان می شود. بنابراین، تمرین های هوازی را می­توان یک راهکار غیردارویی و کاربردی برای کاهش رزیستین و مقاومت به انسولین در بیماری دیابتی نوع دو به این افراد مبتلا پیشنهاد داد.

کلیدواژه ها:

Aerobic exercise ، Resistin ، Insulin resistance ، Type ۲ diabetes ، تمرین هوازی ، رزیستین ، مقاومت به انسولین ، دیابت نوع دو