مطالعه تطبیقی بازنمایی جایگاه زن در نگارگری دوره صفویه و معاصر ایران (منتخب آثار رضا عباسی و فرح اصولی)

این پژوهش به مطالعه ای تطبیقی درباره بازنمایی جایگاه زن در نگارگری دوره صفویه و نگارگری معاصر ایران می پردازد، با تمرکز بر سه اثر منتخب از رضا عباسی و سه اثر از فرح اصولی. پرسش اصلی مقاله این است که چگونه تصویر زن در این دو دوره تاریخی، تحت تاثیر گفتمان های فرهنگی، اجتماعی و جنسیتی دچار تحول شده است. فرض بر این است که تغییرات ساختاری در نگاه به هویت زنانه، نقش موثری در تفاوت های بصری و مفهومی آثار این دو هنرمند داشته است. روش تحقیق به شیوه ی تحلیلی تطبیقی انجام شده و شاخص هایی مانند نوع نگاه به زن، ساختار ترکیب بندی، زمینه روایی، و موقعیت زن در اثر، مبنای مقایسه قرار گرفته اند. نتایج نشان می دهد که در آثار رضا عباسی، زن اغلب در مقام ابژه ای زیباشناسانه، منفعل و بی صدا تصویر شده، در حالی که در آثار فرح اصولی، زن به سوژه ای آگاه، روایت گر و نقاد بدل می شود. این تحول نه تنها بازتابی از دگرگونی های زیبایی شناختی، بلکه نشانه ای از تغییر در موقعیت اجتماعی و فرهنگی زن در هنر ایرانی است.

کلیدواژه ها:

نگارگری ، دوره صفویه ، دوره معاصر ، رضا عباسی ، فرح اصولی