تاثیر پایش هیجانات دانش آموز بر بهبود روابط میان فردی در کلاس

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر پایش هیجانات دانش آموزان بر بهبود رفتارهای میان فردی در کلاس انجام شد. اهمیت این موضوع از آن جهت است که مهارت های هیجانی و توانایی مدیریت هیجانات نقش بسزایی در ارتقای تعاملات اجتماعی، کاهش تعارضات و افزایش همکاری میان دانش آموزان دارند. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان پایه متوسطه یک مدارس شهری بود که از طریق نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه پایش هیجانات، مشاهده ساختاریافته رفتارهای میان فردی و مصاحبه نیمه ساختاریافته با معلمان جمع آوری شدند.تحلیل داده ها از طریق روش های آماری توصیفی و استنباطی و همچنین تحلیل محتوا انجام شد و نشان داد که پایش هیجانات قادر است بخش قابل توجهی از تغییرات رفتارهای میان فردی را پیش بینی کند. علاوه بر این، توانمندسازی معلمان در استفاده از داده های هیجانی دانش آموزان، ایجاد محیط حمایتگر و طراحی فعالیت های مشارکتی نقش مهمی در بهبود تعاملات اجتماعی دارد. یافته ها نشان می دهند که ترکیب آموزش مهارت های هیجانی، پایش مستمر هیجانات و مدیریت محیط کلاس می تواند به ارتقای کیفیت روابط میان فردی و توسعه مهارت های اجتماعی دانش آموزان منجر شود و محیط آموزشی را به فضایی امن، همدلانه و مشارکتی تبدیل نماید.

کلیدواژه ها:

مهارت های هیجانی ، پایش هیجانات ، رفتار میان فردی ، همکاری گروهی ، تعامل اجتماعی ، مدیریت هیجانات ، محیط آموزشی