رویکرد محافظتی از بیماران پرخطر نیازمند خون و فرآورده های مشتق از پلاسما در برابر پاروویروس B۱۹ (B۱۹V)

چکیده سابقه و هدف  پاروویروس B۱۹ یکی از ویروس های قابل انتقال از طریق خون و فرآورده های مشتق از پلاسما است که در افراد سالم معمولا بدون علامت می باشد، اما در گروه های پرخطر مانند زنان باردار، بیماران با نقص ایمنی و مبتلایان به کم خونی های مزمن می تواند منجر به عوارض بالینی جدی شود. هدف این مطالعه، ارتقای ایمنی مصرف خون و فرآورده های مشتق از آن در بیماران پرخطر بود. مواد و روش ها این مطالعه به صورت مروری تحلیلی انجام شده است و تمرکز آن بر گردآوری، تحلیل و تلفیق اطلاعات درباره پارووویروس B۱۹، روش های انتقال آن، مخاطرات برای گروه های پرخطر و راه کارهای موجود برای کاهش احتمال انتقال از طریق خون و فرآورده های مشتق از پلاسما و افزایش ایمنی بیماران و افراد پرخطر می باشد. در این مطالعه با استفاده از واژگان کلیدی، ۷۲ مقاله از پایگاه های Pubmed ، Scopus ، Science Direct و Google Scholar استخراج و بررسی شد.  یافته ها یافته ها نشان می دهند که اگر چه انتقال پاروویروس B۱۹ از طریق خون نادر و در افراد سالم، بدون عارضه و خود محدود شونده است و معمولا نیاز به درمان ندارد، اما در بیماران پرخطر می تواند عواقب تهدیدکننده ای ایجاد کند. روش هایی مانند غربالگری مولکولی (NAT)، نانوفیلتراسیون و کروماتوگرافی نقش موثری در کاهش خطر انتقال دارند. هم چنین، اتخاذ رویکرد بیماران پرخطر و افزایش آگاهی پزشکان درباره احتمال عفونت پاروویروس B۱۹ از دیگر راه کارهای موثر در افزایش ایمنی محسوب می شوند. نتیجه گیری             با وجود بی خطر بودن نسبی پاروویروس B۱۹ برای عموم مردم، توجه ویژه به گروه های پرخطر در سیاست گذاری انتقال خون ضروری است. استفاده هدفمند از روش های غربالگری در جمع آوری خون و پلاسما، روش های حذف ویروس در تولید محصولات مشتق از پلاسما و آموزش کادر درمان می تواند ایمنی خون و فرآورده های مشتق از پلاسما را برای این گروه ها به طور موثری افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

Parvovirus B۱۹ ، Blood Transfusion ، Plasma ، پاروویروس B۱۹ ، انتقال خون ، پلاسما