میزان شکست و عوارض روش های هورمونی سرکوب قاعدگی در زائران حج تمتع استان کرمان سال ۱۴۰۲: یک مطالعه مقطعی

مقدمه: طبق دستورات دینی انجام برخی مناسک حج در زمان خونریزی قاعدگی ممکن نیست. جستجوی گزینه مناسب برای سرکوب قاعدگی با بیشترین اثر و کمترین عوارض، یکی از دغدغه­ های زنان سنین باروری در طی مناسک حج است. مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان شکست و عوارض روش های سرکوب قاعدگی در زائران حج تمتع استان کرمان انجام شد. روش کار: این مطالعه­ توصیفی - مقطعی در سال ۱۴۰۲ بر روی ۲۴۷ نفر از زائران مونث حج تمتع ۵۴-۱۱ ساله استان کرمان انجام شد. اطلاعات دموگرافیک، روش های سرکوب قاعدگی و عوارض مربوطه از طریق چک ­لیست و طی تماس تلفنی دریافت شد. تجزیه و تحلیل داده ­ها با استفاده از نرم ­افزار آماری SPSS (نسخه ۲۲) و آزمون­ های واریانس یک طرفه، توکی، کای دو و فیشر انجام شد. میزان p کمتر از ۰۵/۰ معنی دار در نظر گرفته شد. یافته­ها: روش های سرکوب قاعدگی به ترتیب شیوع استفاده شامل: قرص LD (۲/۳۳%)، مژسترول (۰/۱۷%)، پریمولوت N (۴/۱۵%)، یاسمین (۹/۸%)، آگونیست GnRH (۷/۷%)، سیکلوفم (۸/۰%) و آمپول سه ماهه (۸/۰%) بود. بیشترین شکست سرکوب قاعدگی مربوط به مصرف ­کنندگان مژسترول با قاعدگی حین سفر (۲/۲۶%) (۰۰۳/۰=p) و لکه بینی (۷/۳۵%) (۰۲۶/۰=p) بود. ۱۰۰ نفر (۵/۴۰%) از زنان عوارض حین مصرف دارو داشتند که شایع ترین عارضه، خونریزی و لکه بینی بود. میانگین نمره رضایت با مصرف مژسترول به طور معنی ­داری کمتر از دریافت­ کنندگان آگونیست GnRH بود. میانگین نمره رضایت سایر روش ها اختلاف معنی­ داری با یکدیگر نداشتند. نتیجه­ گیری: مطالعه حاضر نشان­ داد آگونیست GNRH کمترین عارضه و شکست و بالاترین رضایت را در بین روش های سرکوب قاعدگی دارد.

کلیدواژه ها:

داروهای هورمونی ، زائران حج ، سرکوب قاعدگی