اثر تمرینات پیلاتس بر سطح سرمی آیریزین و نیم رخ لیپیدی زنان مبتلا به دیابت نوع دو

مقدمه: دیابت نوع ۲، نوعی بیماری متابولیکی است که با ترشح ناکافی انسولین و کاهش حساسیت سلول ها، موجب افزایش قند خون می شود. آیریزین، هورمونی است که توسط بافت های عضلانی در پاسخ به فعالیت بدنی تولید می شود و می تواند تاثیر مثبتی بر کاهش وزن، بهبود حساسیت به انسولین و تنظیم سطح قند خون داشته باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر ۱۲ هفته تمرین پیلاتس بر سطح سرمی آیریزین و نیم رخ لیپیدی در زنان مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده در سال ۱۴۰۲ بر روی ۳۰ نفر از زنان ۵۵-۳۵ ساله مبتلا به دیابت نوع ۲ در شهر اصفهان انجام شد. افراد به صورت تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. گروه اول به انجام تمرینات پیلاتس به مدت ۱۲ هفته به صورت فزاینده، ۳ جلسه در هفته و هر جلسه به مدت ۵۰ دقیقه پرداختند و گروه کنترل، برنامه روتین زندگی را ادامه دادند. قبل و بعد از اجرای پروتکل تمرینی، خون گیری به منظور اندازه گیری آیریزین و نیم رخ لیپیدی انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماریSPSS (نسخه ۲۵) و آزمون های تحلیل کوواریانس و شاپیروویلک انجام شد. میزان p کمتر از ۰۵/۰ معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ­ها: بر اساس نتایج مطالعه، انجام ۱۲ هفته تمرین پیلاتس باعث افزایش سطح سرمی آیریزین (۰۰۱/۰=p)، کاهش کلسترول (۰۰۱/۰=p)، تری گلیسیرید (۰۰۱/۰=p) و LDL (۰۰۱/۰=p) و افزایش HDL (۰۰۱/۰=p) در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ شد. نتیجه ­گیری: تمرین پیلاتس می تواند سبب بهبود سطح سرمی سطح آیریزین و نیم رخ لیپیدی شود، از این رو تمرین پیلاتس ممکن است یک روش درمانی موثر برای زنان مبتلا به دیابت نوع دو باشد.

کلیدواژه ها:

آیریزین ، پیلاتس ، دیابت نوع ۲ ، زنان ، نیم رخ لیپیدی