بررسی تاثیر استفاده از روش های تدریس فعال بر افزایش مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان ابتدایی

تفکر انتقادی یکی از مهارت های اساسی در یادگیری و رشد شناختی دانش آموزان است و توانایی آن ها را در تحلیل اطلاعات، ارزیابی شواهد و تصمیم گیری منطقی افزایش می دهد. با این حال، پژوهش های اخیر نشان می دهند که روش های سنتی تدریس، فرصت کافی برای پرورش این مهارت ها در دانش آموزان ابتدایی فراهم نمی کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از روش های تدریس فعال بر افزایش مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان ابتدایی شهرستان فامنین، استان همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه تجربی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل طراحی شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های چهارم و پنجم مدارس ابتدایی شهرستان فامنین بود که نمونه ای ۸۰ نفره (۴۰ نفر گروه آزمایش و ۴۰ نفر گروه کنترل) با روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه استاندارد مهارت های تفکر انتقادی بود که روایی و پایایی آن توسط اساتید و با آزمون آلفای کرونباخ (۰.۸۷) تایید شد.نتایج نشان داد که آموزش با استفاده از روش های تدریس فعال موجب افزایش معنادار مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان شد، در حالی که گروه کنترل با آموزش سنتی تغییر قابل توجهی نداشت. همچنین، تمام ابعاد تفکر انتقادی شامل تحلیل، استدلال، ارزیابی شواهد و حل مسئله در گروه آزمایش بهبود یافتند. یافته ها تاکید می کنند که روش های تدریس فعال می توانند به عنوان یک راهکار موثر و کاربردی در ارتقای مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان ابتدایی مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، روش های تدریس فعال ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، دانش آموزان ابتدایی ، فعالیت های گروهی