بررسی رابطه برنامه های ورزشی و آمادگی جسمانی با سرعت واکنش آتش نشانان

سرعت واکنش و آمادگی جسمانی از عوامل کلیدی در بهبود عملکرد و افزایش ایمنی آتش نشانان در مواجهه با شرایط اضطراری هستند. با توجه به اهمیت این موضوع، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر اجرای برنامه های ورزشی منظم بر سرعت واکنش آتش نشانان انجام شد. این مطالعه از روش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل استفاده کرد تا تاثیر واقعی برنامه های ورزشی بر عملکرد روان حرکتی شرکت کنندگان ارزیابی شود. جامعه آماری شامل ۴۰ نفر از آتش نشانان فعال در ایستگاه های آتش نشانی شهر مشهد بود که به صورت هدفمند انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت هشت هفته در برنامه ورزشی منظم شامل تمرینات هوازی، قدرتی و انعطاف پذیری با شدت متوسط تا بالا شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ورزشی دریافت نکرد. سرعت واکنش شرکت کنندگان در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون اندازه گیری و داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که اجرای برنامه های ورزشی منظم تاثیر معناداری بر بهبود سرعت واکنش آتش نشانان داشته است. نتایج تحلیل آماری بیانگر این بود که پس از کنترل تفاوت های پیش آزمون، گروه آزمایش کاهش معناداری در زمان واکنش خود نشان داد، در حالی که تغییرات گروه کنترل ناچیز و غیرمعنادار بود. اندازه اثر برنامه ورزشی بسیار بالا بود و حدود ۶۵ درصد از تغییرات سرعت واکنش را توضیح می داد. این نتایج نشان می دهد که برنامه های ورزشی می توانند به طور موثری عملکرد روان حرکتی و آمادگی جسمانی آتش نشانان را ارتقاء دهند، که این امر در بهبود ایمنی و کارایی عملیات آتش نشانی اهمیت ویژه ای دارد. بر اساس یافته ها، توصیه می شود سازمان های آتش نشانی به اجرای برنامه های ورزشی منظم، مستمر و هدفمند توجه ویژه ای داشته باشند و زیرساخت های لازم را برای حمایت از سلامت جسمانی کارکنان فراهم کنند. همچنین، انجام پژوهش های بیشتر با نمونه های بزرگ تر و دوره های طولانی تر جهت بررسی اثرات بلندمدت این مداخلات ورزشی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

سرعت واکنش ، برنامه ورزشی منظم ، آتش نشانان ، آمادگی جسمانی.