نقش معلم در پرورش خودتنظیمی هیجانی و تاب آوری دانش آموزان دوره ابتدایی در محیط های یادگیری دیجیتال

هدف این پژوهش بررسی نقش معلم در ارتقای توانایی خودتنظیمی هیجانی و تاب آوری دانش آموزان در بستر یادگیری دیجیتال است. در فضای یادگیری نوین که تعاملات مجازی، نقش فزاینده ای در فرآیند آموزش دارند، رشد هیجانی و روانی دانش آموزان ابتدایی اهمیت دوچندان یافته است. پژوهش حاضر با رویکرد ترکیبی، مبتنی بر نظریات روان شناسی مثبت (Seligman) و یادگیری اجتماعی (Bandura) انجام شده و داده های آن از طریق پرسشنامه و مشاهده مشارکتی گردآوری گردیده اند. نتایج نشان می دهند که به کارگیری روش های تدریس دیجیتال همدلانه به وسیله معلم، منجر به کاهش اضطراب یادگیری، افزایش خودتنظیمی هیجانی، و تقویت تاب آوری تحصیلی می شود.

کلیدواژه ها:

معلم ، خودتنظیمی هیجانی ، تاب آوری ، آموزش دیجیتال ، دوره ابتدایی.