تحلیل داده ها و بازاندیشی

پس از اتمام درس، تیم پژوهش داده های جمع آوری شده را تحلیل کرد. نتایج اولیه نشان داد که دانش آموزان در شبیه سازی ها درگیر بودند، اما در انتقال از حرکت فیزیکی به نمادهای علمی (نوشتن فرمول یا تعریف) دچار وقفه شدند. این امر منجر به بازاندیشی برای اصلاح فاز انتقال شد.بخش ۶: اجرای درس مشاهده ای (جزئیات گام به گام)موضوع درس: نیروهای اثرگذار بر حرکت (جاذبه و اصطکاک).گام زمان فعالیت معلم فعالیت دانش آموزان (ادغام حرکتی) ابزار مشاهده کلیدی۱ ۵ توضیح مفهوم اولیه نیروها (کشیدن/هل دادن). گوش دادن و پاسخ های شفاهی کوتاه. تمرکز بر مشارکت کلامی۲ ۱۵ شبیه سازی جاذبه (حرکات درشت): معلم از دانش آموزان می خواهد به عنوان زمین بایستند و با بازوهای خود نیروی جاذبه را نشان دهند. سپس دو نفر داوطلب می شوند تا “سیب” باشند و به سمت زمین “سقوط” کنند. دانش آموزان فعالانه بدن خود را درگیر می کنند؛ تلاش برای درک “نیروی مرکزگرا” از طریق حس بدنی. چک لیست توالی حرکتی (آیا حرکت نمایانگر نیروی گرانشی بود؟)۳ ۱۵ مدل سازی اصطکاک (ترکیبی): دانش آموزان به دو گروه تقسیم می شوند. گروه اول روی فرش (اصطکاک بالا) و گروه دوم روی کف چوبی صاف (اصطکاک کم) یک جعبه را هل می دهند. گروه ۱ نیروی بیشتری صرف می کنند و حرکاتشان کندتر است. گروه ۲ حرکات سریع تر و لغزنده دارند. مشاهده تفاوت در شدت اعمال نیرو و استدلال شفاهی در مورد سختی هل دادن.۴ ۱۰ انتقال به مدل سازی نمادین (نوشتن و ترسیم): دانش آموزان از طریق حرکت ها، نیروهای جاذبه و اصطکاک را روی تخته ترسیم می کنند. تلاش برای ترجمه تجربه حرکتی به نمایش بصری (دیاگرام نیروها). فرم ارزیابی انتقال (میزان موفقیت در ترسیم صحیح جهت نیروها).