نقش هوش هیجانی در بهبود یادگیری و تقویت روابط اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

هوش هیجانی به عنوان توانایی شناسایی، درک و مدیریت هیجانات خود و دیگران، در رشد شخصیتی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان نقش محوری دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اهمیت هوش هیجانی در یادگیری و روابط اجتماعی دانش آموزان ابتدایی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که دانش آموزانی که از مهارت های بالاتر هوش هیجانی برخوردارند، توانایی بیشتری در تنظیم رفتار، مدیریت اضطراب و حل تعارضات اجتماعی دارند و در نتیجه، یادگیری موثرتر و تعاملات اجتماعی سالم تری تجربه می کنند. هوش هیجانی با ارتقای مهارت های خودآگاهی، خودکنترلی، همدلی و مهارت های اجتماعی، نه تنها فضای کلاس را برای یادگیری فعال و مشارکت گروهی فراهم می سازد، بلکه توانایی دانش آموزان در ایجاد روابط مثبت با همسالان و معلمان را نیز افزایش می دهد. تقویت هوش هیجانی در دوره ابتدایی می تواند پایه ای مستحکم برای یادگیری مادام العمر و رشد مهارت های اجتماعی و اخلاقی باشد.واژگان کلیدی: هوش هیجانی، یادگیری فعال، روابط اجتماعی، دانش آموزان ابتدایی