تحلیل تاریخی حروف اضافه در متون فارسی میانه و فارسی نو برپایه مولفه یک نظریه سوی انشعاب درایر
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 141
فایل این مقاله در 36 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_LIR-7-1_004
تاریخ نمایه سازی: 27 مهر 1404
چکیده مقاله:
رده شناسی زبان با درنظر گرفتن شباهت و تفاوت میان زبان ها در پی تعیین رده های زبانی است. در رده شناسی تاریخی، با استناد به نظریه ها و جهانی های ردهشناختی، رده زبانی هر زبان در دوره های تاریخی بررسی می شود. در پژوهش حاضر با مدنظر قراردادن مولفه یک نظریه سوی انشعاب درایر (۱۹۹۲)، کاربرد نوع حروف اضافه در متن فارسی میانه کارنامه اردشیر بابکان و متن فارسی نو آخرین سفر زرتشت بررسی شده و تحلیلی آماری از کاربرد این مولفه داده شده؛ همچنین، شواهدی برای بررسی بیشتر فرضیه ۳۴ دبیرمقدم (۱۳۹۲) و سایر آثار مدعی تغییر رده فارسی ارائه شده است. به علاوه، سعی شده به این پرسش پاسخ داده شود که چرا فارسی در در دو دوره میانه و نو، به طور یکپارچه، زبانی هسته آغازی یا هسته پایانی نبوده و زبانی است با ویژگی های رده شناختی بینابین که هر دو شق این مولفه را دارد. یافته ها نشان می دهد گرچه به طور کلی، تمایل غالب هر دو اثر به کاربرد پیش اضافه است، شمار کمی پس اضافه ها در فارسی میانه بیشتر از فارسی نو است که تمایل غالب آن به زبان های vo را نیز تایید می کند. این نتیجه گیری نشان می دهد زبان فارسی در مرحله تغییر رده نبوده و صرفا مسیری مشابه فارسی میانه را طی کرده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فهیمه شکیبا
استادیار فرهنگ و زبان های باستان، گروه ایران شناسی، دانشگاه ولی عصر(عج) رفسنجان
حامد مولایی کوهبنانی
استادیار زبان شناسی، گروه زبان شناسی ، دانشگاه ولی عصر (عج) رفسنجان
فاطمه محمدی رفسنجانی پور
کارشناسی ارشد زبان شناسی، دانشگاه ولی عصر (عج) رفسنجان
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :